ตำแหน่งนั้นสำคัญยิ่ง

เส้นทางการรักษาตำแหน่งและยกระดับการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน

ผศ.สุพิมล  ศรศักดา 

ในรอบปีประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี ได้รับการตรวจประเมินระหว่างวันที่ ๒๑-๒๓ กรกฏาคม ๒๕๕๓ ที่ผ่านมา

          ในภาพรวมนั้นเราได้ทำงานหนักกันมาพอสมควร เห็นได้จากการที่เรามีเอกสารสะสมตลอดปีการศึกษา๒๕๕๒ นั้นค่อนข้างมาก ทั้งที่ตรงและไม่ตรงกับตัวบ่งชี้ และการทำงานเป็นทีมที่เกาะเกี่ยวสถานการณ์ของงานประกันคุณภาพมาอย่างต่อเนื่อง การมีเจ้าภาพหลักที่เอาใจใส่ ที่ต้องการเห็นภาพลักษณ์ขององค์กรที่ดีขึ้น เพราะปีที่ผ่านมาเป็นบทเรียนที่ดี เราได้อันดับที่สุดท้ายของมหาวิทยาลัย

          นอกจากนี้เราใช้งบประมาณที่เหมาะและถูกทิศทาง นั่นคือการสร้างความเข้าใจให้กับบุคลากรแบบตัวต่อตัวโดยให้เครดิตไปที่ผู้ดำเนินการและรู้จริง  ประกอบกับการเปิดใจกว้างต่อการรับข้อมูลของทุกคน  แล้วก็ช่วยกันสร้าง ช่วยกันส่งต่อ และให้ข้อมูลอย่างตรงไปตรงมา  การทะเลาะกันแล้วได้งานมันก็คุ้ม

          ผลการประเมินที่ได้ระดับ ๒.๓๖ คือผลสำเร็จที่เกิดจากพวกเราทุกคนเปิดใจ ร่วมใจ ทำงานเป็นทีม ให้เกียรติกันเคารพซึ่งกันและกัน และความเอาใจใส่ต่องานด้วยความจริงใจ  เราจึงมีวันนี้ร่วมกัน

          แต่ก็ยังมีประเด็นที่เราจะต้องร่วมกันคิดต่อไปว่า เราจะรักษาตำแหน่งและยกระดับองค์ประกอบที่ยังต่ำได้อย่างไร  จากการศึกษาแนวทางจากหลายๆ หน่วยงาน พบว่า มีเส้นทางอยู่หลายเส้นทางดังที่ ฉลาด  จันทรสมบัติ ได้กล่าวถึงเส้นทางการรักษาและยกระดับการประกันคุณภาพภายใน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สรุปใจความได้ว่า 

๑.การสร้างทีมงาน /ทบทวนแผนยุทธศาสตร์/คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษา

๒.สำรวจสภาพการดำเนินงานตามองค์ประกอบที่ไม่บรรลุเป้าหมาย

๓.จัดทำแผนพัฒนาจุดเน้นของการประกันคุณภาพการศึกษาภายในของหน่วยงาน

๔.พัฒนาทีมงานอย่างต่อเนื่องและประชุมชี้แจงแก่บุคลากรทุกคน

๕.หน่วยงานต้องให้การสนับสนุนงบประมาณที่พอเพียงต่อการดำเนินงาน/ให้เครดิตคนทำงาน

แนวทางดังกล่าวเป็นเพียงเครื่องมือที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ แต่หากบุคลากรในองค์กรยังขาดความรู้ไม่อยากทำความเข้าใจ มันก็เป็นเรื่องยาก ที่จำประสบความสำเร็จ  เราต้องเริ่มคิดกันตั้งแต่วันนี้  และวันต่อๆ ไปอย่างต่อเนื่อง ถ้าเราหยุด งานมันจะชะงัก เราต้องการคนที่มีความเข้าใจงาน เปิดใจรับ ปรับใจสู้ จากประเด็นที่กล่าวเราสามารถนำมาเขียนเป็นยุทธศาสตร์ได้พอสังเขปดังนี้

เส้นทางสู่ความสำเร็จในปีต่อไป

ยุทธศาสตร์ที่ ๑ การสร้างทีมงาน /ทบทวนแผนยุทธศาสตร์/คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษา

เป้าหมาย

วิธีการ

หน่วยรับ

นิสิตทุกชั้น

บุคลากรสานปฏิบัติการคณาจารย์/นักวิจัยหัวหน้าฝ่าย/สาขาวิชารองผอ./ผอ.ส่วนงาน

๑.ประชุมชี้แจงทำความเข้าใจทั้งองค์กร/จัดเวทีติดตามผล

๒.สร้างทีมงานระดมพลังสมองมีห้องปฏิบัติการ

๓.วิเคราะห์ผลในรอบที่ผ่านมาจุดอ่อนจุดแข็งวางแผนทำงาน

๔.ยกระดับความรู้ใหม่ในประเด็นที่ท้าทายในรอบต่อไป

๕.ศึกษาติดตามทำความเข้าใจคู่มือใหม่ๆตลอดเวลา

 

 

 

 

 

 

 

ยุทธศาสตร์ที่ ๒ สำรวจสภาพการดำเนินงานตามองค์ประกอบที่ไม่บรรลุเป้าหมาย

เป้าหมาย

วิธีการ

หน่วยรับ

การมีส่วนร่วมของทุกส่วนงาน ตามคู่มือ สกอ.และสมศ.

๑.จัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในส่วนงาน ให้ทุกคนได้แสดงออก

๒.สรุปทบทวนสภาพที่บกพร่อง และกำหนดเป็นวาระร่วมกัน

๓.ให้หัวหน้าส่วนงานกำกับให้เป็นไปตามวาระ

๔.วิเคราะห์จุดอ่อนที่ต้องร่วมกันพัฒนาในรอบต่อไป

 

 

 

 

 

ยุทธศาสตร์ที่ ๓  จัดทำแผนพัฒนาจุดเน้นของการประกันคุณภาพการศึกษาภายในของหน่วยงาน

เป้าหมาย

วิธีการ

หน่วยรับ

ระดับสาขาวิชา /ระดับฝ่าย/หน่วยวิทยบริการ/ห้องเรียนและสำนักงาน

๑.ส่งเสริมให้ มีแผนปฏิบัติการ แผนงาน ของหน่วยงาน

๒.มีฐานข้อมูล ที่สอดคล้องกับตัวบ่งชี้ของงานประกัน

๓.มีเอกสารรายงานการประเมินตนเอง

๔.ให้รางวัลหน่วยงานที่มีผลงานดีเด่นทุกด้าน

 

 

 

 

 

ยุทธศาสตร์ที่ ๔ พัฒนาทีมงานอย่างต่อเนื่องและประชุมชี้แจงแก่บุคลากรทุกคน

เป้าหมาย

วิธีการ

หน่วยรับ

ระดับสาขาวิชา /ระดับฝ่าย/หน่วยวิทยบริการ/ห้องเรียนและสำนักงาน

๑.กำหนดให้มีทีมประกันของส่วนงานอย่างเป็นทางการ

๒.ให้มีการตรวจประเมินหมุนเวียนในหน่วยงาน

๓.รวบรวมผลงานและผลการตรวจ ส่งต้นสังกัด

๔.กำหนดให้มีชุมชนนักปฏิบัติในหน่วยงาน

๕.กำหนดให้มีชุมชนเครือข่ายทั้งภายในและภายนอก

 

 

 

 

 

ยุทธศาสตร์ที่ ๕ หน่วยงานต้องให้การสนับสนุนงบประมาณที่พอเพียงต่อการดำเนินงาน/ให้เครดิตคนทำงาน

เป้าหมาย

วิธีการ

หน่วยรับ

ระดับสาขาวิชา /ระดับฝ่าย/หน่วยวิทยบริการ/ห้องเรียนและสำนักงาน

๑.สนับสนุนให้เครดิตคนทำงาน

๒.สนับสนุนวัสดุอุปกรณ์ ที่จำเป็น

๓.สนับสนุนงบประมาณที่พอเพียงต่อการทำงาน

๔.สนับสนุนให้ไปศึกษาดูงานด้านการประกันที่เหมาะสม

๕.ให้ขวัญและกำลังใจตามควรแก่เวลา

 

 

 

 

 

ทั้งหมดนั้นเป็นเส้นทางแต่เพียงทฤษฎี การปฏิบัติและความสำเร็จอยู่ที่พวกเราทุกท่านในองค์กร วันนี้เรายิ้มได้ที่ ๒.๓๖ วันหน้าเราจะทำอย่างไร “อย่าพึ่งเบื่อหน่ายกับงานที่ซ้ำซาก หากแต่จะหวานเมื่องานสำเร็จ”

ผลการตรวจในรอบปีที่ผ่านมา มีจุดที่ควรนำมาพัฒนาตามระดับความเสี่ยงดังนี้

องค์ประกอบที่(ตามคู่มือสกอ.ใหม่)

ผลการประเมิน

ระดับความเสี่ยง

๑ ปรัชญา ปณิธาน วัตถุประสงค์และแผนการดำเนินการ มี  ๑ ตบ.

๒.๐๐

*

๒ การผลิตบัณฑิต  มี  ๘ ตบ.

๒.๖๔

 

๓ กิจกรรมการพัฒนานักศึกษา  มี  ๒ ตบ.

๓.๐๐

 

๔ การวิจัย  มี  ๓ ตบ.

๒.๔๐

*

๕ การบริการทางวิชาการแก่สังคม  มี  ๒ ตบ.

๒.๙๐

 

๖ การทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม   มี  ๑ ตบ.

๓.๐๐

 

๗ การบริหารและการจัดการ  มี  ๔ ตบ.

๑.๕๖

***

๘ การเงินและงบประมาณ  มี  ๑ ตบ.

๑.๖๓

**

๙ ระบบและกลไกการประกันคุณภาพ  มี  ๑ ตบ.

๒.๖๗

 

รวม (๒๓ ตบ) ยังไม่รวม มจร.

๒.๓๖

 

 ***  สามดาว อยู่ในความเสี่ยงระดับสูง  (ควรเร่งแก้ไข)

**    สองดาว  มีความเสี่ยงระดับกลาง

*     หนึ่งดาว  มีความเสี่ยงต่ำ



[1] อดีตผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายกิจการทั่วไป, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มจร.อุบลราชธานี

[2] เอกสารประกอบการศึกษาดูงาน, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ๔ กันยายน๒๕๕๒.(๗ หน้า)