วันนี้จ่อหัวแบบแปลกๆ..ของเจ้าของบันทึกที่ไม่เคยมีลูกแต่ก็อยากมาแสดงทัศนะ...ทำซ่าส์เสมือนช่ำชองต่อการเลี้ยงลูก...แต่เป็นประเด็นที่ตนมักเน้นเสมอเวลาที่ไปบรรยาย หรือเป็นวิทยากรเกี่ยวกับการพัฒนาทางด้านอารมณ์...หรือทำเราคุ้นๆ กับคำที่เรียกว่า EQ

กระบวนการ Floor Time คือ อะไร...บางท่านอาจคุ้นชิน หรืออาจเคยได้ยินมาบ้าง...แต่ลองนำมาบันทึกไว้ ณ เวทีเสมือนนี้เพื่ออาจมีใครเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันต่อไปได้...

Floor Time เป็นเวลาพิเศษที่พ่อแม่ใช้กับลูก อย่างน้อยวันละ 30 นาทีในแต่ละวัน แบบไม่เป็นทางการ ไม่ต้องกำหนดเรื่องราวว่าต้องทำอะไร ใช้เด็กเป็นตัวตั้ง เป็นเกณฑ์ว่าเขาอยากทำอะไร

“ให้เขาคุยเรื่องที่เขาอยากคุย ทำเรื่องที่เขาอยากทำ พ่อแม่เป็นฝ่ายตามเขาไปให้ทัน”...


       เป็นต้นว่า เวลาที่พ่อแม่คุยกับลูกเรื่องสัพเพเหระ เรื่องเพื่อน เรื่องที่โรงเรียน วาดรูป ทำโครงงาน ทำการบ้าน เล่านิทาน เหล่านี้เป็นต้น โดยใช้เวลาที่พ่อแม่ต้องให้ลูกเป็นคนเลือกกิจกรรมเองว่าจะทำอะไร...เช่น...ลูกอยากเล่นเกมต่อคำ พ่อแม่ก็ลองเสียสละเวลาของตนนั่งลงเล่นกับลูก...บ้าง อย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 30 นาที

เป้าหมายของ Floor Time ...นั้นเพื่อที่จะให้เกิดการสื่อสารกันระหว่างพ่อ แม่ ลูก ในเรื่องที่ “ลูก” สนใจ บทบาทของพ่อแม่ คือ เป็นนักฟังที่ดี สนใจในโลกใบน้อยของเขา...ลดอัตราตนเองเข้าใจในลูกมากขึ้น

“พยายามให้เด็กๆ ได้พูดถึงสิ่งที่เขาคิดมากที่สุด แล้ว
ค่อยๆ ช่วยเขาคิดเป็นกระบวนการ เป็นเหตุเป็นผลมากขึ้น
ไม่ใช่พ่อแม่เป็นผู้ตัดสินเสียทั้งหมด"

แล้วเราควรทำ Floor Time นี้กันในช่วงไหนดี...หลังอาหารเย็นหรือก่อนนอนสัก 20-30 นาที และที่สำคัญห้ามเปิดโทรทัศน์นะคะ
 เด็ก 7-9 ปี อาจเป็นการเล่น 10-11 ปี ควรเป็นการพูดคุย

เน้นนะคะ...ให้ลูกเป็นผู้เริ่มต้น พ่อแม่เป็นผู้ตาม อย่าเบื่อ! ถ้าสิ่งที่ลูกสนใจนั้นเป็นเรื่องที่เราไม่สนใจ และไม่ใช่การปล่อยให้ลูกทำคนเดียวนะคะ
...


ย้อนมองกลับนะคะ...ว่าวันนี้เราได้ทำ Floor Time กับลูกหรือยัง...หรือว่าที่ทำแล้วนั้น...ท่านทำอย่างไร...แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะคะ...