ขอบคุณภาพจาก คุณปิยะ สร้อยอินทร์
ชวนเธอทอด เอนกายเคียง ปลายเนินหญ้า
แล้วชี้ชวน ชมเมฆา บนฟ้าใส
เห็นไหม โน่นผีเสื้อ โบกบินไป
โน่น! โน่นไง เห็นหรือไม่ ดอกไม้บาน
เอ๊ะ! แล้วนั่น ตัวอะไร คล้ายตัวหมู
ลมพัดพรู พากระจาย กลายเป็นขวาน
นอนชมหมู่ มวลเมฆเพลิน เริงสำราญ
พอลมผ่าน พัดต้อง แปรเปลี่ยนไป
ประเดี๋ยวก็ กลายเป็นนก วิหคเหิร
งามเหลือเกิน เดี๋ยวเดียวเห็น เป็นกระต่าย
เฝ้าชมดู หมู่เมฆ เริ่มกระจาย
ลมพาย้าย กลายกลับรูป เป็นโลมา
ล้อโต้คลื่น ท่ามกลาง ทะเลกว้าง
ไม่อ้างว้าง มีหมึกยักษ์ โผมาหา
เผลอเดี๋ยวเดียว หายวับ ไปกับตา
กลายเป็นม้า ขาวนวล ไปทั้งตัว
เหาะเหิรได้ ราวกับ ว่าติดปีก
ลัดหลบหลีก เข้ากลีมเมฆ เห็นแค่หัว
สักพักเดียว ท้องฟ้า เริ่มมืดมัว
เมฆรวมตัว กลั่นเป็นฝน เย็นชื่นใจ
ฺBY Jan
สวัสดีค่ะพี่จรรย์
สบายดีนะคะพี่ ห่างหายไปนานๆมาก
มา อ่านบทกวี จรรโลงใจ ได้รื่นรมย์
ชมเมฆา พาเบิกบาน ด้วยคิดถึงค่ะ
เดินทางบ่อย และก็แอบไป ศึกษา Face book ก็เพลินๆ ดี ได้พบเพื่อนมากมาย
โดยเฉพาะ เพื่อนสมัยเด็กๆ บางคนไม่เคยเจอกัน 3 ทศวรรษ ยังจำกันได้