ชีวิตคนเราในแต่ละวันคงจะเจอะเจอกับเรื่องราวมากมาย ทั้งสุขและทุกข์คละเคล้ากันไปในแต่ละคนและในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งก็อาจจะได้พบเจอกับความรักคงไม่มีใครที่จะไม่มีรักแต่อาจจะแยกเป็นความรักหลายแบบ รักพ่อ รักแม่ รักญาติพี่น้อง รักครูอาจารย์ รักเพื่อน หรือแม้แต่ รักคนรัก “รักคนรัก” ความรักชนิดนี้หากว่าใครเคยประสบ รักชนิดนี้เป็นความรักที่มีอนุภาพที่รุ่นแรง บางคนอาจมองว่าความรักเป็นเรื่องธรรมดาไม่ได้มีความพิเศษอะไร แต่คุณรู้หรือไม่ว่าความรักนี้แหละสามารถเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างได้ เปลี่ยนได้แม้แต่จิตใจคน เพราะหากแม้นว่าความรักนั้นเป็นรักแท้ รักที่บริสุทธ์รักที่มอบสิ่งดีดีให้กันอย่างไม่หวังผลตอบแทน ความรักก็จะทำให้จิตใจของคนเปลี่ยน บางคนก็อาจไม่รู้ตัวเองว่าได้เปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อเขาเพื่อคนที่รักเพราะความรักคือการให้ ให้ความรัก ให้หัวใจ ให้ความเข้าใจ ให้ความห่วงใย ใส่ใจ ให้อภัย และให้ความเสมอต้นเสมอปลาย.....

      แต่ในทางกลับกันก็ยังมีคำที่เขาพูดกันว่า”ยามแรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน” เมื่อยามแรกรัก ความรักที่แสนหวานก็เป็นตัวชี้นำทางให้เราเดินไปตามกลิ่นหอมของความรัก เดินไปบนเส้นทางแห่งรัก เดินไปพร้อมคำสัญญาว่า”ความรักที่เราจูงมือกันเดินมา จากจุดเริ่มต้นจนถึงวันนี้ และเราจะจูงมือกันเดินไป ไม่มีอะไรจะมาทำให้เราปล่อยมือจากกันได้” เป็นคำสัญญาที่อยู่ในใจของเราเสมอมา และก็คงอยู่เรื่อยไปในความทรงจำ จนถึงวันนี้ กับคำสัญญานี้ กับ ความรักที่ไม่มีวันปล่อยมือกัน ไม่มีวันจากกัน รักนิรันดร์ และ รักกันตลอดไป ในวันนี้มันคงไม่มีความหมายใดๆกับใจเธออีกต่อไป เมื่อใจเธอไม่ต้องการ เพราะความรักที่ไม่มีวันปล่อยมือกัน ไม่มีวันจากกัน รักนิรันดร์ และ รักกันตลอดไป มันไม่เคยเป็นจริง  จงจำไว้เถิดหัวใจเอ๋ย อย่าหลงระเริงไปกับมายาแห่งรักในยามลุ่มหลง เพราะแท้จริงแล้ว“รักมากมายอาจจะใช่ แต่รักตลอดไปมันไม่เคยมีอยู่จริง”

 

 

                                                                               ม่านสายหมอก