ความเข้าใจที่ไม่ตรงกัน สร้างให้เกิดความสัมพันธ์ที่เปราะบางจนน่าใจหาย

..........ช่วงที่ผ่านมาจนถึงเมื่อเช้า  เครียดและเหนื่อยล้ามาก  มีเรื่องวุ่นวาย ทะเลาะเบาะแว้งกับคนที่เป็นพ่อของเด็ก  แต่นาวก็เชื่อว่าเส้นทางสวยงามจะรอเราอยู่ข้างหน้าเสมอ

....ช่วงแรกพ่อของเด็กยังดูแลนาวบ้าง  ซื้อยา  ซื้อของกินมาให้  พาไปฝากท้อง  ถึงแม้เค้าจะอยู่ในภาวะที่มาเป็นพ่อของเด็กไม่ได้  แต่ก็ทำให้เรายอมรับได้ และเขาก็พยายามดูแลเราแล้ว  แต่ช่วงหลังแทบไม่รับโทรศัพท์  ลำบากมากในการติดต่อขอความช่วยเหลือ  ที่บอกว่าขอความช่วยเหลือนี่ก็ไม่ได้ว่ามากมายอะไรในความรู้สึกเรา  แค่ขอให้ช่วยย้ายของให้เรา 1 ครั้ง ปวดท้อง แพ้ท้องเลยจะขอให้ซื้อยามาให้ 1 ครั้ง ช่วยหาคนมารับผ้าไปซักให้ 1 ครั้ง แค่นั้นเอง  ก็เลยต้องมีเรื่องทำความเข้าใจกันมากมาย 

....ทำความเข้าใจว่า จุดยืนของนาวคือ ไม่ต้องการกลับมามีความสัมพันธ์ใดๆ ด้วยอีกตลอดชีวิตนี้  สิ่งที่นาวต้องการคือ ต้องเข้ามาช่วยดูแลนาวบ้างในยามที่นาวดูแลตัวเองไม่ไหว  เพราะนาวไม่มีพ่อ แม่แล้ว ญาติพี่น้องที่นี่ก็ไม่มี  อยู่ตัวคนเดียว  มีโรคประจำตัว หลายๆ เรื่องก็เกินกว่าการช่วยเหลือตัวเองที่นาวทำได้

.....ทำความเข้าใจว่า นาวจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขา แต่นาวยืนยันว่า ลูกของนาวเมื่อเขาโตมาเขาต้องรู้ว่าใครเป็นพ่อ  ครอบครัวใหม่เขาต้องรู้ว่าเขามีลูกคนนี้  ครอบครัวและญาติที่บ้านเขาก็ต้องรู้เรื่องลูกเขาคนนี้  เด็กจะได้ไม่มีปมด้อย เด็กจะได้รู้จักญาติ เป็นคนมีราก มีความมั่นคงทางด้านจิตใจ....... ในส่วนที่นาวต้องเลี้ยงคนเดียว  ไม่มีพ่อมาอยู่ด้วย  เป็นหน้าที่ของนาวที่จะอธิบายกับเด็กเอง

....หากเขาไม่มาช่วยเหลือกันจริงๆ ก็ต้องปล่อยวาง  ชีวิตมาขนาดนี้แล้ว ก็ต้องสู้ต่อไป 

.....เป็นกำลังใจให้แม่ด้วยนะ  เจ้าตัวเล็กในท้อง...