Good morning!ครับ ไม่ทราบว่ามีใครตื่นแล้วบ้าง เหลือบดูเวลาก็ตีสาม สามสิบสี่นาที ตื่นแล้วๆๆๆ คงเพราะแก่ไปเลยตื่นไวครับ ไหนๆก็ตื่นแล้ว หาสาระมาบอกกล่าวกันดีกว่า ตามมาดูกันเลยครับ
มาธุระแถวๆสะพานควาย เดินๆอยู่ก็ได้ยินคนเขาคุยกันมากมาย แต่ที่ติดใจก็คือ คำว่าสามัคคีปรองดอง ฟังแล้วก็ละเหี่ยใจครับ แต่ก็ไม่ได้ก้าวไปถึงสีต่าง ๆหรอกครับ เพราะเราไม่รู้ตื้นลึกหนาบา งของพวกเขา แต่สิ่งที่คิดอยู่ก็คงไม่พ้ นพื้นที่ในองค์กรที่ทำมาหากินอ ยู่ 153 ไร่ ของวิทยาลัยเทคนิคพิจิตร ด้วยสามัญสำนึกของการเป็นคร ู ที่มีหน้าที่สำคัญอันดับแรก เลย คือ "สอน" เลยถือโอกาสยามเช้านี้มาบอก กล่าวเล่าสิบกันนิดหน่อย ในประเด็น "สามัคคี ปรองดองเพื่อพัฒนาองค์กร"
องค์กรใดๆ ก็ตาม ล้วนต้องการการพัฒนา ล้วนต้องการความก้าวหน้า ด้ว ยกันทั้งสิ้น จะดูว่าก้าวหน้า และพัฒนาหรือไม่นั้น ก็ดูได้จา กภาระกิจ หน้าที่ โดยที่มีเป้าหมายเป็นตัวกำหนด หากเป็นการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สองนี้ เขาให้องค์กรต้องกำหนด KPI ไว้ให้ชัดเจน เพื่อเป็นตัวบ่งบอกว่า องค์กรนั้นดำเนินกิจการไปได้สำเร็จตาม KPI นั้นหรือไม่เพียงไร
เมื่อกำหนด KPI ไว้แล้ว สมาชิกทุกคนขององค์กรก็ต้องร่วมมือร่วมใจกันนำพาองค์กรไปสู่ความสำเร็จให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งความร่วมมือร่วมใจกันนี้เอง ถือว่าเป็นหัวใจแห่งความสำเร็จ พระพุทธองค์ทรงให้คำสอนเพื่อความสงบสุขแห่งตนไว้ สามประการ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ทั้งสามนี้เปรียบเสมือนดวงแก้วที่จะนำพา "ตนเอง" ไปสู่ความสุข หากทุกคนยึดถือแล้วนำพาทั้งสามประการนี้ เราก็สุข องค์กรก็สุข แต่ที่ผมอยากนำมาบอกกล่าวกันอีกสักอย่างและคิดว่าง่ายมากไม่ต้องคิดตีความอะไร คือ
