เขาจะเรียกฉันว่าใฝ่หาอดีต
ฟังดนตรีเก่า แต่งตัวแบบย้อนยุค เสพภาพวาดที่ถูกยกย่องว่าดีงาม เรียนรู้ปรัญชาโลก
เขาจะเรียกฉันว่า "ใฝ่หาอดีต" ช่วงเวลาของอดีตผมว่ามันมีเสนห์ ไม่ว่าพื้นที่แห่งไหนบนโลก
ทุกที ทุกมุมมอง มีเรื่องราว มีภูมิปัญญา ที่เกิดจากการลองผิดถูกของมนุษย์ การสังเกตุพฤติกรรม
ของธรรมชาติ และนำมาเป็นบทเรียนทั้งทางตรงและทางอ้อม การได้รับงานเก่ามาลิ้มรสใหม่ในปัจจุบัน
มันก็ขาดบรรยากาสปกติที่เกิดแรงบันดาลใจกับงานชิ้นนั้นๆ แต่ผมว่ากลิ่นหรือรสสัมผัสมัน
สามารถสร้างเราให้กลับไปได้ไม่มากก็น้อย . . .
คนโบราณทิ้งงานชั้นเลิศไว้ให้ชม ผมว่าเราควรให้เกียตริกับชิ้นงานของเขา
โดยการตั้งใจเสพจากห้วงอดีตกลับคืนมา แม้นมันจะไม่กลับมาให้คุณเห็นอีกแล้ว
แต่ที่คงเหลือก็คงเป็นจินตนาการที่ฝังอยู่ในตัวคุณ เพราะอย่างน้อยที่สุดการเรียนรู้อดีต
ก็ทำให้เส้นทางอนาคตคุณชัดเจน
