หมอกฝน

หมอกฝนมุงหม่นพร่า

ยายย่างมาเยียเมฆไหว

พรมพฤกษ์รำบัดใบ

กระหยิ่มใจลำพองตน

ธรรมดาคราหว่านพืช

มีถมถืดย่อมหวังผล

หลับใหลหลงในกล

ติดบ่วงแร้วเล่ห์คำลวง

ฟ้ามืดบ่เท่าใด

แต่มืดใจมืดใหญ่หลวง

ตื่นเถิดเด่นดาดวง

สติตั้งบังอบาย

 

ธีรนร นพรส

๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๔