ความคิดเห็นก็เป็นเหมือนกำลังใจ
วันนี้ก่อนที่จะจบหน่วยเกี่ยวกับระบบหมุนเวียนเลือด ก่อนที่จะขึ้นเรื่องระบบหายใจ มีกิจกรรม เล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เด็กทำ โดยการให้เด็กเขียนความคิดเห็นเกี่ยวกับกระบวนการเรียนการสอน ทัศนคติที่มีต่อรายวิชา ต่อครูผู้สอน โดยไม่ให้เด็กระบุรายชื่อ เพื่อให้เขาได้เขียนระบายแบบเต็มที่ ผลออกมาร้อยละ 80 มีความพึงพอใจในรายวิชา กิจกรรมการเรียนการสอน และ ในตัวครูผู้สอน จุดนี้แหละคือกำลังใจที่ทำให้เราก้าวต่อไป ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องบางเรื่องที่ทำให้เราท้อและไม่อยากทำจุดนั้นอีก เพราะทำดีแค่ไหนก็คงได้แค่ทำ ขอบคุณเด็กที่น่ารักของครูทุกคนที่สามารถช่วยทำให้ครูมีกำลังที่จะฝึกสอนให้สำเร็จได้ อย่างมุ่งมั่นและตั้งใจ เพราะอย่างน้อยก็มีคนเห็นความตั้งใจจริงของเรา
ทำดีแค่ไหนก็คงได้แค่ทำ ?
หากทำดีเป็นผลดีระยะยาว ก็จะไม่ทำ ?
หากทำดีเป็นผลดีระยะสั้น ก็จะทำ ?
แล้วถ้าทำดีแล้วคาดหวังผลที่จะได้รับ แล้วไม่ได้รับ
"สุข" หรือ "ทุกข์"
หากเราหวังผล เราต้องการแค่ "การยอมรับ"
หากเราไม่หวังผล เราต้องการจะ "ทำความดี"
และ "เชื่อมั่น" ในการทำความดี
ในชีวิตครู ไม่เคยเห็นคนทำอะไรแล้วต้องแค่การยอมรับ จะมี "ความสุข" สักคน
ส่วนใหญ่ "จมกองทุกข์" บางคนตกเหวลึก เหมือนตายทั้งเป็น
ลองตรองดูครับ ครูคงบอกเราได้แค่นี้
เดินอย่างมีสติ มันจะไม่ล้ม ... (เยล สามเกลอมอชอ เป็นคนพูด)
ป.ล. ชื่อบันทึก ผิดเดือน ครับ ;)
สวัสดีครับคุณครูองค์คุลีมาร
ขอบคุณสำหรับข้อความและแง่คิด
ผมจะนำไปทบทวนดูใหม่
เพื่อตัวเองจะได้ไม่ต้องทุกข์ขอบคุณครับ