ด้วยใจบริสุทธิ์
"มองตาก็รู้ใจ" อยากให้วลีนี้เป็นความจริงตลอดเวลาที่คนสบตากัน จะได้ไม่มีใครที่หวาดระแวงอีก ทุกคนจะได้มีใจที่บริสุทธิ์แก่กันและกันไม่เกิดปัญหาตามมา ความคลางแคลงเป็นบ่อเกิดของความไม่พึงพอใจ ใครเห็นด้วยบ้างค่ะ
บ้านคือวิมานของเรา ที่ทำงานคือบ้าน คนในที่ทำงานคือครอบครัว แต่ทำไมนะคนจึงไม่เข้าใจเหมือนกัน แตกต่างตลอดเวลา ยากที่จะเข้าใจ
อยากให้โลกนี้มีแต่ความรัก รักที่จะให้สิ่งดีดีแก่กัน แค่เพียงหยิบยื่นสิ่งดีดีให้แก่เขา คนที่เขาไม่รู้ พอเขารู้เขาก็จะดูแลตัวเองได้ ไม่ว่างานอะไรก็ตามถ้าผู้รู้ไม่พยายามเอื้อนเอ่ยวาจาที่ไพเราะและประทับใจให้แก่กันแล้ว ถึงแม้เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักก็เอาไม่อยู่ จริงเปล่าเอ่ย
