การใช้สื่อโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่อง เงื่อน ในกิจกรรมลูกเสือ
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านศักยภาพการเรียนกิจกรรมลูกเสือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในรายวิชา ลูกเสือโดยใช้สื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง เงื่อน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเปร็ง-
วิสุทธาธิบดี อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ในปีการศึกษา 2551 จำนวน 40 คน ซึ่งเป็นการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย(Simple Random Sampling) ดำเนินการวิจัยโดย ในปีการศึกษา 2549 ผู้วิจัยได้จัดทำเอกสารประกอบการเรียนลูกเสือ เรื่องเงื่อนเชือกเพื่อเป็นสื่อในการเรียนให้กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 1 ต่อมาในปีการศึกษา 2551 ผู้วิจัยได้พัฒนาสื่อจากเอกสารประกอบการเรียน มาเป็นบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่อง เงื่อน เมื่อสร้างสื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้นำสื่อไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา ด้านเทคนิคคอมพิวเตอร์ตรวจสอบและให้คำแนะนำ ผู้วิจัยได้มีการพัฒนาสื่อจนได้ประสิทธิภาพ 80.50 / 82.33 สูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ได้กำหนดไว้ จากนั้นจึงนำสื่อไปทดลองกับกลุ่มตัวอย่าง โดยมีการทดสอบก่อนเรียน ด้วยข้อสอบมาตรฐานเรื่อง เงื่อน จำนวน 40 ข้อ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เมื่อใช้สื่อชุดดังกล่าวแล้วทำการทดสอบหลังเรียน นำข้อมูลไปวิเคราะห์ด้วยค่าสถิติที ( t-test )
ผลการวิจัยพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะกิจกรรมลูกเสือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังจากการใช้สื่อที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และได้มีการประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่ใช้สื่อคอมพิวเตอร์ช่วยสอนและเจตคติต่อการเรียนวิชาลูกเสืออยู่ในระดับ ดีมาก จากนั้นผู้วิจัยได้เผยแพร่สื่อที่สร้างขึ้นแก่ครูผู้สอนลูกเสือ ซึ่งสอนในระดับเดียวกันชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พบว่านักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นกว่าเดิม และได้มีการเผยแพร่ให้กับเพื่อนครูต่างโรงเรียนเช่น โรงเรียนหลวงพ่อปานคลองด่านอนุสรณ์ โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม โรงเรียนบดินทร์เดชา(สิง สิงหเสนีย์) โรงเรียนสาขลาสุทธีราอุปถัมภ์ โรงเรียนมัธยมวัดใหม่สมุทรกิจวิทยาคม โรงเรียนราชวินิตสุวรรณภูมิ จังหวัดสมุทรปราการ โรงเรียนศรีพฤฒฑา กรุงเทพมหานคร
นายประยุทธ ติณรัตน์ ครูชำนาญการพิเศษลูกเสือ
