อีกหนึ่งพลังที่เป็นแรงขับเคลื่อในการสอน

เริ่มต้นของเช้าวันนี้ นั้นคือ การเจอนักเรียนห้อง ม.3/8 ซึ่งการสอนวันนี้คือการให้ทำงานกลุ่ม และ เจอเด็กพิเศษ พบว่าการทำงานกลุ่มเป็นไปด้วยดี นักเรียนส่วนใหญ่ให้ความสนใจ ถามคำถามในส่วนที่ไม่เข้าใจ แต่ก็มีเพียงบางคนเท่านั้นที่ยังคุยอยู่ จึงได้ทำการแก้ปัญหาให้เด็กกลุ่มนั้นคือ ให้นักเรียนที่ไม่สนใจออกมารายงานหน้าห้องเรียน แล้วตอบคำถามครูให้ได้ และให้รับฟังเพื่อนกลุ่มอื่นๆด้วย และสำหรับช่วงเวลาในการให้ทำงานกลุ่มได้ใช้เวลาส่วนนี้สอนเด็กพิเศษที่ตาบอดตัวต่อตัว อธิบายเรื่องที่สอนให้เขาฟังและให้เขาตอบคำถามตามใบงานที่เพื่อนได้ทำมาก่อน และเมื่อถึงขั้นตอนการอธบายและสรุปปัญหาร่วมกัน พบว่านักเรียนตั้งใจฟังเพราะเป็นเรื่องที่ใกล้ตัว ยกตัวอย่างที่เป็นเรื่องจริงให้เด็กฟัง เด็กจะตั้งใจฟังและสามารถมองเห็นภาพตามได้ จบชั่วโมงตอนเช้าสองชั่วโมง เด็กน่ารักมากอาสาช่วยเก็บของกันและเก็บขยะในห้องเรียบร้อยดี เป็นความประทับใจในความรู้สึกของคนเป็นครู

จากนั้นช่วงบ่ายฉันต้องสอนอีกสองห้องติดต่อกัน ห้องแรกคือห้อง ม.3/3 ซึ่งเป็นห้องที่ยังไม่เคยเจอ ฉันจึงไปรอสอนก่อนที่ห้อง พบว่ามีเด็กเก่งในห้องส่วนหนึ่งได้เตือนฉันว่า ''ครูคงได้สอนแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้นเพราะห้องนี้เป็นห้องแสบมาก ไม่มีครูคนไหนอยากสอน ขนาดผมเองยังไม่อยากเรียนเลย" ฉันฟังแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะฉันทราบมาล่วงหน้าแล้ว แต่หน้าที่คือหน้าที่ และตั้งใจมาสอนจึงมานั่งรอนักเรียนก่อนเวลา พอถึงเวลาสอนจริงๆก็เป็นอย่างนั้นจริง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะห้องที่ได้ขึ้นชื่อว่าแสบแล้ว ก็ยังผ่านมาได้ ไม่ว่านักเรียนจะเป็นยังไงครูก็หวังดีและต้องสอนเขาให้ได้ ถือว่าเอาเหนื่อยไม่น้อย จากนั้นคาบต่อมาติดกันก็ได้เจอห้อง ม.3/6 ห้องที่ได้ชื่อว่าแสบที่สุด ฉันมานั่งรอที่ห้องเรียนก็แปลกใจว่าหายไปไหนกันหมดนึกว่าโดดเรียนกัน แต่เด็กมาตามหาที่ห้องบอกว่า "หนูมาช่วยครูยกของคะมากันสามสี่คนเพราะตารางห้องเรียนเปลี่ยนเป็นอีกห้อง" ฉันแอบยิ้มในใจว่าเด็กมีความกระตือรือล้นในการเรียนอยู่ รู้สึกดีใจและมีกำลังใจในการสอนขึ้นมาเพราะทั้งวันที่สอนมาติดต่อกันแทบไม่มีเสียงแล้ว แต่เพราะนักเรียนจึงทำให้มีพลังต่อ และพอเข้าห้องนักเรียนยังแอบสังเกตความอ่อนล้าของเรา และถามด้วยความเป็นห่วง จึงได้บอกไปว่า"วันนี้ครูสอนติดต่อกันสามห้องแล้ว วันนี้ตั้งใจฟังครูหน่อยนะ" ปรากฎว่าวันนี้นักเรียนทั้งห้องเงียบฟังหมดเลย และที่สำคัญเด็กที่ว่าเคยนอนหลับในห้องก็ตั้งใจฟังและถามคำถามที่ไม่เข้าใจตลอดเวลา พอถึงตอนเล่าเรื่องโรคทางพันธุกรรม การทำแท้ง เงียบทั้งห้องเด็กผู้หญิงสนใจมาก รวมทั้งเด็กผู้ชายก็เงียบฟังเป็นอย่างดี ถือว่าวันนี้ประสบความสำเร็จอีกขั้นในการสอน และอาทิตย์หน้าตั้งใจจะสอบเก็บคะแนนจึงให้ลองออกมาทำโจทย์หน้าห้อง              ก็สามาถช่วยกันทำจนได้อาจใช้เวลานานหน่อยแต่ก็ทำได้ถือว่าเป็นที่น่าพอใจแล้ว

และนี้แหละคือที่สุดของที่สุดในวันนี้ ทั้งเหนื่อย ไม่มีเสียงสอน แต่ก็ได้รับความรู้สึกดีๆกลับมา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำใจจากเจ้าตัวแสบทั้งหลายทำให้โกรธและโมโห ทิ้งเขาไม่ลงจริงๆ จบการสอนในวันนี้ที่ครบทุกรสชาติจรงๆ