ขึ้นอยู่กับใจของคนทำงานว่าจะตั้งใจทำงานเพื่องานกันมากน้อยแค่ไหน...?

วิจัยในงานประจำ.. R2R2R ...คิดให้เป็นวงกลม

 

        หลายๆ ท่านคงเคยทราบแล้วเกี่ยวกับการวิจัยในงานประจำ  Routine-to-Research  หน่วยงานต่างๆ  ก็กำลังฮิตติดลมบน ซึ่งมักจะใช้คำย่อๆ ว่า R2R  ผมไม่ใช่ผู้รู้หรือเชี่ยวชาญอะไรเกี่ยวกับเจ้า  R2R  ที่ว่า  เพียงแต่มีมุมมองที่จะมาแลกเปลี่ยนบ้างตามประสาคนชอบคิดชอบเขียน

        ผมเคยเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้และรวบรวมไว้ใน “หนังสือสอนงานผ่านบล็อก” ซึ่งขอคัดเอาเนื้อหาย่อๆ ตามความเข้าใจในตอนสรุปว่า

        “............หากเราเปลี่ยนแนวคิดใหม่   คิดงานส่งเสริม - พัฒนาในพื้นที่ โดยการนำเครื่องมือการวิจัยมาใช้ ทำงาน - วิจัย - ทำงาน - วิจัย...   ( R 2 R 2 R ) หมุนวนงานประจำกับงานวิจัยควบคู่กันไปอย่างนี้เรื่อยๆ เราก็จะทำงานอย่างมีความสุข มีงาน มีผลงานที่เป็นรูปธรรม งานที่มีอยู่ในรูปแบบเดิมก็จะไม่น่าเบื่อ โครงการ - กิจกรรมสำเร็จรูปต่างๆ ก็สามารถนำลงสู่เป้าหมายได้อย่างตรงจุด เพราะเราได้ศึกษาพื้นที่และข้อมูล  รู้เหตุผล และความจำเป็นเร่งด่วนและแนวทางพัฒนาในบางประเด็นของปัญหาไว้บ้างแล้วนั่นเอง”  (ที่มา http://portal.in.th/famertoblog/pages/13459/)

         ประเด็นที่อยากจะนำมาแลกเปลี่ยนอยู่ที่ว่า ผมไม่ได้ใช้คำว่า R2R  แต่ใช้  R2R2R แทน  ซึ่งโดยนัยนั้น  หมายถึงการคิดให้เป็นวงกลม  เมื่อทำงาน แล้ววิจัยควบคู่กันไปแล้ว  หลังจากนั้นก็นำผลการวิจัยกลับมาพัฒนางานที่ทำอยู่  วนซ้ำไปเรื่อยๆ จนกว่าจะทำงานนั้นๆ สำเร็จ หรือแก้ไขปัญหา  ตอบโจทย์วิจัยเหล่านั้นได้  ไม่ได้เพียงแต่ว่าทำงานวิจัยในงานประจำ   เสร็จแล้วได้ผลงานเป็นรูปเล่มแล้วก็เก็บขึ้นหิ้งไว้เหมือนงานวิจัยส่วนใหญ่ที่ทำๆ  กัน 

          แต่งานวิจัยนั้นจะต้องกลับมาสร้างประโยชน์ต่องานฯ ได้อย่างแท้จริง   แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าเราจะออกจากกรอบเดิมของงาน(ราชการ) ได้หรือไม่  ออกจากกรอบคิดที่ไม่ติดอยู่กับรอบปีการของการทำงาน/รอบปีงบประมาณ - ตัวโครงการ ฯลฯ  หากเราทำได้ จะเป็น  R  สองตัว หรือสามตัวก็ล้วนเป็นประโยชน์ต่องานได้ทั้งสิ้น มาก-น้อย ขึ้นอยู่กับใจของคนทำงานว่าจะตั้งใจทำงานเพื่องานกันมากน้อยแค่ไหน...?

 

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ

สิงห์ป่าสัก

31  พ.ค. 54