คุณตาอายุ80ปี เดินเข้ามาห้องฟันโดยการใช้ไม้เท้าช่วยพยุง อันเป็นผลจากอุบัติเหตุที่ได้รับเมื่อหลายปีก่อน แต่ทุกข์ในวันนี้เกิดจากการเคี้ยวอาหารไม่ได้เนื่องฟันปลอมที่เคยใช้มาหลายปีเกิดหักและหลวมนั่นเอง ระหว่างทำฟันคุณตาพลิกตัวหลายครั้งเพื่อบรรเทาอาการปวดขา คุณตาเล่าว่าโชคดีตอนเป็นหนุ่มเข้าวัดทำบุญประจำได้ช่วยเหลืองานที่วัดตลอด ตอนนี้ไปวัดลำบากแล้ว ที่มาทำฟันวันนี้เพราะทรมานในการเคี้ยวเหลือเกิน คุณตาบอกว่าทำฟันให้ตาไม่ต้องดีมากหรอก แค่พอใช้ได้ต่ออีกสักปีสองปีก็พอ..คุณตาพูดด้วยน้ำเสียงปกติ
เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ดูคุณตาจะพอใจกับฟันปลอมมาก ทั้งๆที่สภาพฟันปลอมแค่พอใช้ได้เท่านั้น หมอได้แนะนำคุณตาให้ทำฟันปลอมใหม่โดยสามารถใช้สิทธิบัตรทอง แต่คุณตายืนยันไม่ต้องการทำฟันปลอมใหม่ และกล่าวขอบคุณด้วยความพอใจพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่เบิกบานว่าคงเป็นฟันปลอมชุดสุดท้ายของตาแล้วล่ะ ขอบคุณหมอมากนะแล้วคุณตาก็เดินยิ้มออกไปอย่างมีความสุข..
สาธุๆๆ......
นอนดึกเหมือนกันนะคะพี่โอ...คิดถึงนะคะ
เล่าเรื่องด้วยใจที่อ่อนโยนมากเลยค่ะหมออ้อ...
ความอ่อนโยนทำให้เราได้สัมผัสกับความอ่อนโยน...และถ่ายทอดออกมาด้วยความละมุนละไม
สาธุๆๆ ชอบใจคุณตาจังเลยครับ อ่านแล้วมีความสุขมาเขียนบ่อยๆๆนะครับ...