ไม่กินหวาน

เด็กไทยไม่กินหวาน เป็นเครือข่ายองค์กรและบุคคลหลายกลุ่ม ที่เน้นรณรงค์ให้เด็กๆ ลดการกินหวานลง และให้พอดีกับความต้องการของร่างกาย เครือข่ายฯ เกิดจากการรวมกุล่มของ ทันตแพทย์ กุมารแพทย์ นักโภชนาการและนักวิชาการอิสระหลายสาขา เริ่มต้นช่วงปลายปี พ.ศ. 2545 โดยได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานกองทุนสร้างเสริมสุขภาพ (สสส) เครือข่ายนำความรู้เรื่องโรคภัยจากการกินหวานล้นเกินเสนอสู่สังคม เพราะมีข้อมูลผลสำรวจชัดเจนว่า เด็กไทยจำนวนมากในปัจจุบัน ได้รับน้ำตาลจากการกินขนม นมหวาน นมเปรี้ยวและน้ำอัดลม มากเกินกว่าที่ควร ส่งผลให้เด็กไทยเป็นโรคอ้วนมากขึ้นทุกวัน ซึ่งจะมีโรคแทรกซ้อนอื่นๆ ตามมาอีกมาก

เด็กไทยไม่กินหวานพยายามสร้างค่านิยมในการกินแบบใหม่ในหมู่เด็กรุ่นใหม่ ให้ใส่ใจสุขภาพโดยการลดนิสัยการกินหวานๆ ลง การทำงานของเครือข่ายใช้แนวคิดด้านการสื่อสารที่หลากหลาย เพื่อทำให้เด็กๆ เปลี่ยนค่านิยมในการกินได้

ประวัติการรณรงค์

โครงการเด็กไทยไม่กินหวานทำงาน "ขาย" วิสัยทัศน์ "อ่อนหวาน" เพื่อให้สังคมได้เห็นว่าการลดการบริโภคน้ำตาลนั้นทำให้เป็นคนมีคุณภาพ และเป็นที่ปรารถนา ใช้เพลง "เลยต้องอ่อนหวาน" ที่แต่งและร้องโดย เอิ้น (พิยะดา หาชัยภูมิ) เป็นสาระในความบันเทิงซึ่งสอนใจเด็กๆ และผู้ใหญ่ได้ตระหนักและรับรู้ถึงภาระทางสุขภาพจากการกินหวาน และภาวะดีๆ อันเกิดจากการไม่กินหวาน และใช้การแถลงข่าวเพื่อกระตุ้นเตือนให้สังคมตื่นตัวเรื่องการกินหวาน

นอกจากนี้มีการสร้างตัวการ์ตูนเพื่อสื่อให้เด็กเข้าใจถึงโทษจากการบริโภคหวานที่มากเกิน น้อยหน่อย มดสีชมพูอ่อนหวาน จึงเป็นตัวแทนเครือข่ายซึ่งพยายามสื่อสารกับเด็กๆ ให้รู้เท่าทันเล่ห์กล และไม่หลงกลกับเหล่าโฆษณา ของแถม รวมทั้งกิเลสของเด็กๆ เอง

สสจ.ลำปาง