สิ่งที่อาจารย์อยากให้ลูกศิษย์ มีแต่ความหวังดีทั้งนั้น

    วันนี้กลับมาถึงรู้สึกเหนื่อยจริงๆค่ะ เนื่องจากต้องวิ่งวุ่นตามหากุญแจรถตัวเอง สุดท้ายต้องไปถามยามหน้ามหาวิทยาลัย และก็ได้คืนกลับมาจริง ๆ

    อาจจะเป็นเพราะว่ารีบไปเรียนของอาจารย์องคุลีมาน เพราะว่าอาจารย์บอกว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอน อาจารย์ต้องมีอะไรดี ๆ มานำเสนอให้ลูกศิษย์อย่างพวกเราอีกแน่นอน

   เมื่อสิ่งที่คิดเป็นไปตามคาด วันนี้ มีทั้งข้อความดีๆ วีดิทัศน์ดีๆ มาฝากให้พวกเราได้ไปคิดทบทวนชีวิตอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะเป็นคาบสุดท้าย

    อย่างที่เขียนไว้ในหัวใจนั่นแหละค่ะ ดิฉันก็คืออีกคนที่บ่น "ว่างานเยอะ เครียด ทำไมอาจารย์ต้องให้การบ้านทุกวัน"

   บทความและวีดิทัศน์ที่อาจารย์เอามาฝากนั้น ทำให้หนูคิดว่า บางทีความฉลาดทางวิชาการก็ไม่ได้ทำให้มนุษย์พัฒนาอย่างแท้จริง

บางคนไม่มีการศึกษาสูงๆ  แต่ความคิดพวกเขากลับมีมุมมองที่น่าทึ่ง ซึ่งก็ได้ทำให้ดิฉันเองต้องอายเลยทีเดียว

    บางคนไม่มีความเอื้ออำนวยทางร่างกายและโอกาสแต่พวกเขาก็แสวงหาและตั้งใจอย่างสุดความสามารถ

    แต่พอกลับมาย้อนดูตัวเอง ..."อ้าว บทรียนสำเร็จรูปยังไปไม่ถึงไหนเลย และก็บ่นอยู่นั่นแหละว่าเครียด แต่ยังไม่ลงมือทำอะไรเลย..." และอีกสารพัดปัญหาที่ตัวเองสร้างขึ้นมา

    เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ตลอดเวลาที่ได้เรียนกับอาจารย์ทำให้หนูคิดได้อีกว่ามันเป็นบุญของพวกเราที่ได้มาเจออาจารย์ ที่ตั้งใจจะสอนพวกเราให้เป็นคนอย่างแท้จริง สอนในสิ่งที่คนอื่นไม่สอน

      และแล้วเมื่อถึงนาทีสุดท้ายของการเรียน และเป็นช่วงอาจารย์ให้พร หนูรู้สึกผิดต่ออาจารย์ไม่น้อยเลย เพราะคำพูดที่ออกมาจากปากอาจารย์ คือ สิ่งที่อาจารย์อยากให้ลูกศิษย์ มีแต่ความหวังดีทั้งนั้น แต่ก่อนหน้านั้นที่อาจารย์จะให้สิ่งดีๆ กับเรา เรากลับบ่น

    ดิฉันก็จะใช้ช่องทางสังคมออนไลน์ในครั้งนี้ ขอขอบคุณอาจารย์อย่างสูงที่ได้ทำให้หลายคน และตัวดิฉันเองต้องลองเปลี่ยนตัวเอง เปลี่ยนทัศนะคติในทางที่ดีขึ้น ในการเป็นคน ในการใช้ชีวิต

    และขอขมาอาจาย์หากได้มีการล่วงเลยในบางประการ

ป.ล. ไม่ได้เขียนขึ้นมาเพราะอยากได้คะแนน เพราะพวกเราก็คงจะรู้จักอาจารย์กันดีค่ะ