วันนี้ไปร้านยิ่งกว่าสาย...ไปถึงร้านเที่ยงตรงพอดี สาเหตุเพราะเชื่อมโกทูโนกับทวิตเตอร์ไม่ได้สักที เปิดเข้าไปอ่านอนุทินของอ.ธวัธชัยแล้วลองคลิกตามที่อาจารย์เขียนไว้ ลองแล้วลองอีก ลองๆๆๆ จนในที่สุดก็ต้องเขียนอนุทินถามอ.ธวัธชัย แล้วไปทำงาน
กลับถึงบ้านสามทุ่มกว่าแล้ว เปิดอนุทินอ่าน อ.จันทวรรณ บอกวิธีเชื่อมกับทวิตเตอร์ให้ ลองทำดู เชื่อมได้แล้ว ความจริงตอนกลางวันก็ทำแบบนี้แล้วนะแต่เชื่อมไม่ได้ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร
ตอนกลางวันขณะที่ฉันกำลังสาละวนอยู่กับคอมพิวเตอร์ตั้งครึ่งวันนั้น แม่บ้านของฉันก็ทำงานบ้านไป หลังจากนั้นก็เข้าไปนั่งสวดมนต์อยู่ในห้องของพ่อสามีที่เสียชีวิตไปแล้ว ปรกติเธอจะสวดมนต์ก่อนนอนทุกคืนแต่ระยะนี้เธอจะสวดตอนกลางวันด้วย ฉันคิดว่าเธอคงจะกลุ้มใจที่สูญเสียเงินที่เก็บหอมรอมริบมาเป็นเวลานานตั้งสามแสนให้ลูกชายคนเดียวไปใช้หนี้การพนัน เธอคงจะสวดมนต์เพื่อให้จิตใจสงบกระมัง
คืนนี้ เมื่อฉันย่างเท้าเข้ามาในบ้าน แม่บ้านก็ชวนคุย เธอบอกฉันว่าความจริงเธอตั้งใจไว้ว่าระยะนี้ดวงไม่ดีจะไม่ซื้อหวย แต่มานึกๆดูคิดว่างวดนี้เลขต่ำน่าจะมาก็เลยซื้อเลขที่บ้าน 132... ฉันนึกในใจ"สงสัยถูกหวย"(ฉันไม่รู้ว่าหวยออกเลขอะไร) แต่หวยออก 136 เธอเล่าต่อ... ฉันนึก "อ้าว" เธอคุยต่อว่าเธอสวดมนต์อุทิศส่วนกุศลให้เจ้าที่แล้วมีนกบินมาเกาะที่หน้าต่างบานนี้ตัวหนึ่ง แล้วมาเกาะที่หน้าต่างบานนั้นอีกสองตัว เธอจึงคิดว่าเจ้าที่คงจะมาบอกเลขให้.....อ้าว! แล้วกัน หลงคิดว่าสวดมนต์เพื่อดับทุกข์เสียอีก 555
ขอบคุณค่ะ คนบ้านไกลที่ให้ดอกไม้
ขอบคุณค่ะ ครูปอที่ให้ดอกไม้
อิอิอิ ......
โชคนั้นหรือย่าซื่อถือแต่โชค
หวังแทงโบกแทงเบอร์อย่าเพ้อหวัง
พังถ้าหวังพึ่งดวงทรวงจะพัง
เองต้องหวังพึ่งซึ่งตนเอง" พี่ชายนามฉิมพลี แสนแสบ เขียนกลอนบทนี้มาเตือนสติ ที่สมัยหนึ่ง มีความสองครั้ง
ขอบคุณค่ะ คุณวอญ่าที่เอากลอนดีๆมาฝาก ส่วนตัวไม่เล่นหวยเพราะเป็นคน unlucky in game ค่ะ
ชอบกลอนที่บังเอามาค่ะ โดยเฉพาะบันทัดสุดท้าย
"โชคนั้นหรืออย่าซื่อถือแต่โชค
หวังแทงโบกแทงเบอร์อย่าเพ้อหวัง
พังถ้าหวังพึ่งดวงทรวงจะพัง
เองต้องหวังพึ่งซึ่งตนเอง"
เห็นด้วยค่ะ เองต้องหวังพึ่งซึ่งตนเอง อัตตาหิ อัตโนนาโถ