ภูมิปัญญาอีสาน
ไผว่าเมืองอีสานเศร้า
อยากจูงแขนนำไปเบิ่ง
เทิงภูเขาป่าไม้เกี้ยว
ดอกกระเจียวบ่ ...มุ่นปี้
แม่น้ำชียังบ่แห้ง...แลงเช้าพระถั่งโปง
ดงภูพานป่าไม้แน่น
แปนแต่เดิ่นบ้านผู้สาว
ดาวกับเดือนยังงามหลาย
บ่าวซายแคนพิณเอิ้น
เจริญไปล้ำหน้า กลับไปสายามพ่อแม่
คิดแหนแหมห่วงบ้าน ย่านลืมถิ่มอ่อมบักหอย
ช.ศรีนอก
