ไปเชียงตุงมา ตอนที่ ๒ น้ำตาไหลที่เชียงตุง

      โรงแรมนิวเชียงตุง              (Kyiang Tong New Hotel)  ด้านนอกแม้จะดูเก่า ภายในดูสะอาดตา พอที่จะพักผ่อนได้ พวกเราพักผ่อนให้คลายเหนื่อยจากการเดินทางที่ยาวไกลจนเวลา  ๑๖.๐๐  น.  ออกเดินทางไปดูต้นไม้ยางนา ที่มีอายุ  ๒๐๐ ปี เป็นต้นไม้สูง  ๑๐๐ เมตร แม้ประวัติต้นยางต้นนี้ยังไม่ชัดเจน แต่ก็เป็นจุดขายที่ไกด์ต้องพานักท่องเที่ยวมาชม ต้นยางต้นนี้อยู่บนภูเขา เวลาอยู่บนภูเขานี้มองลงมาสู่เบื้องล่าง เห็นทิวทัศน์รอบเมืองเชียงตุง สวยงามมาก ๆ  เหมือนสวรรค์ อากาศก็ดี  ดื่มด่ำกับบรรยากาศพอสมควร จากนั้นขึ้นไปชมคูเมืองห่างจากต้นยางนา ประมาณ ๒๐ เมตร  เป็นคูเมืองเก่า สร้างด้วยอิฐมีความสูง ประมาณ ๑๐  เมตร ทำให้เห็นตัวเมืองตุงอย่างชัดเจนทุกคนต่างตื่นเต้นได้มาเที่ยวชม มีเด็กนักเรียนมาเที่ยวชมจำนวนมาก

 ไหว้พระเสร็จแล้วลงมาดูการขุดน้ำบ่อข้างวิหาร  ที่ชาวบ้านรับจ้างขุดถนน  ถามคนขุดว่า รู้ได้อย่างไรว่ามีน้ำอยู่ในพื้นดินนี้ ทั้ง ๆ ที่อยู่บนเนินภูเขา  ขุดเมื่อไหร่จะเจอ  เขาตอบว่า  นอนหลับฝันเห็นว่ามีน้ำจึงบอกทางวัดจ้างขุด  ถามต่ออีกว่าเงินได้รับมาจากไหน  เขาตอบว่าได้รับบริจาคจากศรัทธาทั่วไป  เป็นเงิน ๖๐,๐๐๐ บาท  ใช้เวลา๑ เดือนจึงจะขุดเจอน้ำบ่อกว้าง ๘ เมตร  ลึกประมาณ ๑๐๐ เมตร  ต้องขุดจนเจอ  นี้เป็นความเชื่อศรัทธาของผู้รับจ้าง ทำให้นึกพระมหาชนกว่ายน้ำข้ามมหาสมุทรโดยเรือแตกกลากมหาสมุทร พระมหาชนกลอยคออยู่กลางมหาสมุทร แม้มองไม่เห็นฝั่ง ท่านยังใจสู้ เพียรว่ายน้ำมุ่งเข้าหาฝั่ง เพื่อทำการงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ให้จงได้ โดยไม่หวาดหวั่น ไม่คิดหวังพึ่งใคร ฉันใด ชาวบ้านเหล่านี้เมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาแม้จะใหญ่โตเพียงไร ก็มีจิตใจสู้ คิดแก้ไขให้มันลุล่วงไปให้จงได้ แม้ฉันนั้น เมื่อเห็นความพยายามของชาวบ้านขุดบ่อ ที่ตั้งอยู่บนยอดเขา ทำให้ผู้เขียนถึงกับน้ำตาซึมในความพยายามครั้งนี้

หลังจากชื่นชมกับความพยายามของชาวบ้านแว ก็กลับมาที่วัดจอมมนอีกรอบ  เพื่อสอบถามด้านการศึกษาเล่าเรียนของพระเณร  เณรที่วัดนี้มี ๑๑ รูป พระ ๘ รูป  ล้วนเรียนนักธรรมและบาลีภาษาไทยใหญ่และเขินพม่า  สามเณรจะท่องสวดมนต์และหลักธรรมนวโกวาท 

                โปรดติดตามตอนต่อไป