"...ผมสารภาพตามตรงว่า...คำพูด... และบันทึกเรื่องราว....ทำให้ผมมีความรู้สึกมากมาย ถ้อยคำที่เสมือนหยดน้ำเล็ก ๆ ทำให้ใจผมว้าวุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด แต่หลังจากนั้น ก็รู้สึกสงบนิ่ง และในความสงบนิ่งนั้น ค่อยก่อแรงกระเพื่อมเป็นวงกว้าง ให้ผมหายเคว้งคว้าง และกลับไปอ่านทบทวนชีวิตตัวเองอีกครั้ง..." ( http://gotoknow.org/blog/adirek12/406709 )

 

บทกวีก็เช่นเดียวกัน นอกจาก จะทำให้ผมทบทวนชีวิตตัวเอง เพื่อเข้าใจตัวเอง และเข้าใจโลกแล้ว ผมยังได้รับกำลังใจด้วยอย่างมาก กำลังใจเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ซื้อขายไม่ได้ ทว่าผมสามารถรับรู้ถึงอณูเล็ก ๆ แต่ทรงพลังอำนาจ ให้ผมยืนหยัดเพื่อดำเนินชีวิตต่อไปได้

 

'กำลังใจ' จากกัลยาณมิตรในโกนูโน ก็เช่นเดียวกัน ผมเข้ามา ณ ดินแดน นี้ได้อย่างไร ? และก็ยังคิดว่า ยังมีความสุข จึงขออยู่อีกไปนาน ๆ ถึงแม้จะเป็นโลกที่สมมติและเป็นมายาก็ตาม หลายครั้ง ผมได้รับสิ่งมหัศจรรย์จากบทกวีของหลาย ๆ ท่าน ที่นี้

 

ผมโมเมไว้ในใจผมว่า 'ทุก ๆ ท่าน คือ คนในครอบครัวของผม' และผมขอขอบคุณสำหรับบทกวีที่ให้ 'กำลังใจ' แด่ผมนะครับ  คำ ๆ นี้ ผมจะเก็บรักษาไว้ในก้นบึ้งของลมหายใจ

 

1. Ico48 อ. โสภณ เปียสนิท  ผมบทกวี 'ประโยชน์ของโกทูโนว์' (http://gotoknow.org/blog/ruamrosbotkawi/415248) เพราะเป็น 'กำลังใจในการเดินทางไต่ความฝัน'  เหมือนอาจารย์กำลังให้กำลังใจต่อผม ซึ่งตอนแรก ผมเป็นคนที่ไม่ชอบบันทึก และอ่านบันทึกเลย แต่เมื่ออาจารย์เข้ามาให้กำลังใจกับบันทึกของผม ทำให้ต่อลมหายใจของผมอีกครั้งครับ...

 

"...จึง “ข้ามพ้นเวลา” “ทุกภาวะ”

“เชื่อมพันธะ” “ระยะทาง” ที่กางกั้น

“เชื่อมจิตใจ” “ไมตรี” มีทุกวัน

“เชื่อมความฝัน” “ความจริง” ทุกสิ่งเอย..."

 

2. Ico48 คุณครู ป.1 ผมชอบบทกวีนี้จัง 'เมื่อฉันมีเธอ..' (http://gotoknow.org/blog/0609045-2009-1/432295)  เพราะเป็น 'กำลังใจในการเคียงบ่าเคียงไหล่กับใครสักคน ' เพราะทุกคนที่เกิดมา และดำเนินชีวิต ย่อมต้องการใครลักคน หรือหลายคนมาให้กำลังใจครับ  

 

"...ฝ่าลมฝน ลมร้อน แม้นอนหนาว

ผ่านเรื่องราว ร้อนรน ทนอ่อนไหว

แม้พายุ  โรมรัน ฝ่าฟันไป

เก็บหัวใจ  ไม่ฝัน ไม่หวั่นเกรง..."

 

 

3. Ico48 ทิมดาบ ผมเองครับ ชอบบทกวีของผม 'สัญญาแด่...เธอ...คารวะคุณครูด้วยดวงใจ ' (http://gotoknow.org/blog/adirek12/420362)  เพราะเป็น 'การได้กำลังใจจากคุณครู ' นับเป็นผลงานบทกวีชิ้นแรกของชีวิตผมที่ได้ลงวารสาร (และได้เงินค่าขนมเยอะมากครับตอนนั้น) ซึ่งผมได้รับกำลังใจและทักษะจากคุณครูที่ผมเคารพมาก ตอนนั้นผมกำลังจะจบมอ 3 ครับ  

 

"...อาจจะเหนื่อยจนท้อบ้างเป็นบางครั้ง
ขอเธอนั่งและตั้งใจคิดให้สร่าง
อย่าปล่อยให้จุดหมายหายเคว้งคว้าง
จงเกี่ยวมันไว้แนบข้างร่างของเธอ..."

 

4. Ico48 คุณ ภาทิพ ผมชอบบทกวีนี้มากเป็นพิเศษ ' สองมือแม่' (http://gotoknow.org/blog/tip-poem/284829)  เพราะเป็น 'การได้กำลังใจจากคุณแม่ ' ถ้ามีใครสักคน ที่จะแต่งบทกวีให้คุณแม่ ผมรู้สึกอิ่มเอมใจมาก ผมรักแม่มากครับ และแม่ของเรา จะอยู่ในใจของเราเสมอครับ

 

"...สองมือแม่นี้ที่เหี่ยวย่น                 

รอลูกลูกทุกคนกลับมาหา

มิต้องหรอกดอกมะลิมีราคา   

เพียงลูกคว้า "สองมือแม่"แหมชื่นทรวง..."

 

5.  Ico48✿อุ้มบุญ✿ ผมได้พี่สาวที่เก่ง ดี และมีความสามารถรอบด้านที่แห่งนี้  ด้านหนึ่งที่พี่สาวคนนี้มีคือ การเขียนบทกวี ผมขอเลือกชิ้นนี้ก็แล้วกันนะครับ 'กำลังใจที่ได้รับจากอยู่สวนอ่านหนังสือ' (http://gotoknow.org/blog/khonsanfun/422272) เพราะเป็น 'การได้อยู่กับสิ่งที่ตนเองรัก ' นั่นคือ สวนและหนังสือ ผมให้ผมค้นพบว่า กำลังใจของเรา ไม่ต้องเดินทางถึงปลายฟ้าหรอกครับ กำลังใจของเรา อยู่ใกล้ตัวของเรานี้เองครับ 

 

"...อยู่...เพียงเพื่อทบทวนใจตัวตน

สวน...ทางคนสู้กิเลศเกาะติดหนา

อ่าน...เรียนรู้ไตร่ตรองด้วยปัญญา

หนังสือ...สูงค่ายิ่งได้เมื่อเห็นธรรม..."

 

จุดจบที่จับใจของบทกวีที่ให้กำลังใจ

สำหรับผม ได้รับกำลังใจจากกัลยาณมิตรทั้ง 5 ท่าน ผ่านบทกวีที่ทำให้เซลล์ในร่างกายของผม กระตุ้นได้อย่างต่อเนื่อง อรรถรสที่ลุมลึกและลึกซึ้ง และเกิดจินตนาการที่กว้างไกล

นี้คือ กำลังใจที่ผมได้รับ จำนวน 5 รูปแบบ ครับ

 

1. 'กำลังใจในการเดินทางไต่ความฝัน'

2. 'กำลังใจในการเคียงบ่าเคียงไหล่กับใครสักคน '

3. กำลังใจที่ได้รับจากคุณครู ' 

4. กำลังใจที่ได้รับจากคุณแม่ '

5. 'กำลังใจที่ได้รับจากอยู่สวนอ่านหนังสือ

 

และยังมีบทกวีที่ให้กำลังใจอีกหลายรูปแบบครับ โปรดติดตามตอน 2 ครับ....