ชีวิตของผมมีความผิดหวังมาตลอดเวลาเกือบ ๒๐ ปี ที่ชีวิตเข้ามาอยู่ในแวดวงการวิจัยระดับประเทศ ผิดหวังเพราะเห็นพฤติกรรมของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่อยู่ในลักษณะต่างหน่วยต่างทำ แข่งขันและปัดแข้งปัดขากัน ผมมองว่าผู้สูญเสียคือประเทศของเรา
บัดนี้ สถานการณ์เริ่มเปลี่ยน โดยน่าจะเกิดจากปัจจัยหลัก ๒ ประการ คือการเกิด สวทน. และการเปลี่ยนเลขาธิการ วช.
สวทน. โชคดี ได้ รศ. ดร. พิเชฐ ดุรงคเวโรจน์ เป็นเลขาธิการก่อตั้ง และวางยุทธศาสตร์การทำงานแบบร่วมมือเป็นเครือข่ายกับทุกภาคส่วนตั้งแต่แรก และผมชื่นชมมากที่ท่านนำเอา วทน. ไปรับใช้ภาคประชาชน พื้นที่และชุมชนด้วย ไม่ใช่รับใช้แต่ภาค modern sector
เลขาธิการ วช. ท่านปัจจุบันคือ ศ. นพ. สุทธิพร จิตรมิตรภาพ เข้ามาจัด positioning ของ วช. เสียใหม่ ให้ทำหน้าที่วางนโยบายด้านการวิจัย โดยร่วมมือกันทำงานเป็นเครือข่ายกับองค์กรด้านการวิจัยทั้งหมด
ทั้ง สวทน. และ วช. เข้ามาเป็นแกนนำจัดประชุมเครือข่ายองค์กรด้านการวิจัยอย่างสม่ำเสมอ หมุนเวียนหน่วยงานเจ้าภาพ จะประชุมครั้งที่ ๘ ในวันที่ ๑๑ มี.ค. ๕๔ เสียดายผมไมประชุมคณะกรรมการศูนย์พยาธิใบไม้ตับและมะเร็งท่อน้ำดีที่ มข. จึงเข้าร่วมประชุมเครือข่ายนี้ไม่ได้
ท่านเลขาฯ สุทธิพร บอกผมว่าไปเจรจากับท่านนายกรัฐมนตรี ขอเพิ่มเงินวิจัยมาได้ ๑,๐๐๐ ล้านบาท จะมอบให้ สกว. เป็นหน่วยจัดการทุนวิจัยก้อนนี้ตามเกณฑ์ที่ตกลงกัน ผมเห็นความฉลาดเฉลียวของท่านทันที ว่าท่านวาง วช. เป็นหน่วยนโยบาย มอง สกว. เป็นหน่วยจัดการทุน ร่วมกันทำงานให้ประเทศมีทุนวิจัย นำมาสร้างผลงานวิจัยเพื่อขับเคลื่อนความเจริญก้าวหน้าของประเทศ
เห็นพฤติกรรมนี้แล้วผมมีความสุขจริงๆ
วิจารณ์ พานิช
๘ มี.ค. ๕๔
สุขใจที่ได้เข้ามาอ่าน
สุขใจที่ประเทศไทยเราจะก้าวหน้าบ้างครับ