ผ่านไปหนึ่งวันกับเรื่องราวของแผ่นดินไหว ๖.๘ ริกเตอร์ ที่เชียงราย  เป็นหัวข้อสนทนาที่ท้อปฮิตที่สุดในช่วงนี้  รายการโทรทัศน์หลายช่องเกาะติดสถานการณ์ทุกระยะ

แผ่นดินไหวครั้งนี้นับว่ารุนแรงที่สุดเท่าที่เคยพบมา  แทบจะทุกคนที่ทั้งตื่นเต้น  ตื่นตระหนก และตกใจ บ้างก็หวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก

เมื่อรับรู้ถึงแผ่นดินไหว แว็บแรกก็คิดถึงญี่ปุ่นทันที  โห  บ้านเรา ไม่ตกเทรนเลยเนาะ

เริ่มตั้งแต่เกือบ ๓ ทุ่ม ถึง ๕ ทุ่มกว่าๆ  รับรู้ถึงความสั่นสะเทือนอันรุนแรงได้ ๓ ครั้ง  แรงที่สุดและนานที่สุดก็คือครั้งแรก  ยอมรับว่าตกใจมาก ยืนมองจอคอมสั่นโคลงเคลง  ได้ยินเสียงครืนๆ เป็นระยะๆ  แว่วเสียงน้องชายเรียกให้ออกไปจึงรีบออกไปนอกบ้าน  

ผ่านไปไม่นานก็มีรายงานข่าวจากช่องไทยที่นำเสนออย่างต่อเนื่อง และตามด้วยช่องอื่นๆ  ราว ๔ ทุ่มกว่าก็เข้านอน  ยังไม่ทันที่จะเข้าเฝ้าพระอินทร์ก็มีอาฟเตอร์ช็อคค่อนข้างรุนแรง  รอบนี้รีบเด้งออกจากเตียงวิ่งรี่ลงบันไดออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว  พอเหตุการณ์ปกติแล้วก็พากันอยู่แต่ชั้นล่าง  ๕ ทุ่มกว่าๆ ก็ได้ระทึกกันอีกครั้ง แต่ไม่นานนัก  กว่าจะได้นอนก็ดึกเชียว

รุ่งขึ้นไปแวะดูความเสียหายที่วัดพระธาตุเจดีย์หลวง  อ.เชียงแสน  ยอดปลีฉัตรหักโค่นลงมาตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว

           ดูจากภาพเห็นปลายองค์เจดีย์เอียงๆ ด้วย

           

              มองอีกมุมหนึ่ง

           

             ยอดเจดีย์หักโค่นลงมากระแทกกับเหลี่ยมฐานจนอิฐแตกกระจาย

           

            มองเห็นภาพความเสียหายได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

           

โบราณสถานอื่นๆ มีเสียหายอีกหลายแห่ง  พระธาตุจอมกิตติมีฉัตรหักงอ  วัดป่าสัก องค์ระฆังร้าว  วัดพระธาตุภูเข้ามีรอยแตกร้าวทั้งหลัง  

เข้าไปโรงเรียน สำรวจรอบๆ อาคารดูปกติ ไม่มีอะไรแตกหัก  เข้าไปดูในห้องเรียนเห็นมีผิดปกตินิดหน่อย

 

        กล่องนมเปล่าที่วางเรียงติดผนัง  ดูเขยิบออกมาหน่อยนึง

        

       

       ผลงานเด็กที่ตั้งเรียงรายอยู่บนชั้นตกลงมาเรี่ยราดอยู่บนพื้น

       

เฮ้อ! โล่งใจ  โชคดีที่ไม่มีอะไรเสียหาย  

ดูแผ่นดินไหวได้จาก  ที่นี่