ดิฉันหยิ่งยอมลำบากเพื่อความปลอดภัยของลูกและตัวเอง ดิฉันทำถูกต้องแล้วแน่นอนค่ะ

 

 

 

 

 

 

เกิดเป็นหญิงหยื่งในศักดิ์รักสงวน

ถนอมนวลมิรวนเรเล่ห์ชายชั่ว

มิรักชอบตอบชายใคร่หมองมัว

มองสมตัวสมศักดิ์ที่รักจริง

.

เกิดเป็นหญิงยื่งใหญ่ให้กำเนิด

สืบเผ่าพันธุ์ก่อเกิดเลิศทุกสิ่ง

เป็นเพศแม่ดูแลลูกปลูกฝังอิง

มิทอดทิ้งเป็นหญิงชั่วมัวเมากาม

.

เกิดเป็นหญิงจริงแท้เพศแม่สร้าง

สรรค์ทุกทางห่างชั่วมิกลัวหยาม

ชายชั่วช้ากาต่ำศักดิ์ปากต่ำทราม

สู้มิถอยมิปล่อยลามชั่วหยามมา

.

เกิดเป็นหญิงดีจริงแท้แน่วแน่มั่น

นิจศีลเท่านั้นพาลไหนกล้า

ชายทุศีลต่ำชั่วยั่วบีทา

หยามน้ำหน้ากล้าประจันตัดบั่นพาล

 

..

กุลมาตา

๒๕ มีนา ๒๕๕๔

..

 

ตั้งแต่เกิดเหตุชายสูงวัยข้างบ้าน

ด่าทอ ดูถูก วุ่นวายกับดิฉันจนต้องแจ้งความ

เรื่องก็ไม่ได้จบ สงบ แค่บรรเทาเบาบางลง

ยังมีเสียงว่ากระทบ "เอาแต่โทรศัพท์"

จนทำให้ดิฉันมานั่งทบทวนชีวิตที่ผ่านมา

และตัดสินใจบันทึกรายละเอียดที่จำเป็น

ลงในบันทึกวันนี้เป็นหลักฐานอีกชิ้น

นอกจากบันทึกแจ้งความที่ได้มา

..

 

เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก

เกิดขึ้นหลายครั้งนับแต่สามีเสียชีวิต

แต่เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

ผู้ชายที่ไม่พึงประสงค์ลามปามด้วยวาจา

เมาอาละวาด พูดหยาบคายลามปามติดต่อกันนาน

ทั้งที่ดิฉันก็เป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่สาว

อายุจะครบ ๔๙ ในอีกไม่กี่เดือน

ซึ่งดิฉันก็บอกให้ทราบ ไม่ได้ปิดบัง

ไปไหนก็ไปกับลูกชาย หรือพื่อนผู้หญิง

หรือครอบครัวเพื่อนนานๆครั้ง

เพราะเวลาไม่ค่อยตรงกัน บ้านไกลกัน

ที่สำคัญ..ดิฉันมั่นใจว่าไม่ใช่ผู้หญิงที่มีจริต

หรือแต่งตัวโป๊ ยั่ว เกินงาม

เสื้อผ้าที่ใช้มิดชิดกว่าเสื้อผ้าตามแฟชั่นของสาวยุคนี้มากมาย

..

 

ดิฉันสรุปได้ว่า..ชายและหญิงไม่ดีมีมากขึ้น

พวกเขากล้าโต้ว่า..พวกเขากล้า

ไม่ทราบว่ากล้าเพื่ออะไร

ในเมื่อเห็นชัดเจนว่าดิฉันไม่คบ ไม่ยุ่ง

แม้บางคนจะเข้ามาพูดจา ก็พูดแบบกลางๆ

ไม่ได้คบหาสนิทสนม ทานข้าว

เพราะถ้าไม่สนิทก็คงไม่ไปนั่งทานข้าว

นอกจากผู้ชายในที่ทำาน

ที่เข้ามานั่งโต๊ะเดียวกันเพราะไม่มีที่ว่าง

แต่ต่างคนต่างทานข้าวของตัว

..

 

ช่วงที่เป็นโสดและก่อนสามีเสียชีวิต

ไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เลย

มีแต่ผู้ชายในวงเดียวกันเข้ามา

แม้จะขัดแย้ง แต่ก็สุภาพกว่ามาก

และไม่แรงน่ากลัวเท่าผู้ชายที่เข้ามาลามปามด้วยวาจา

จนมีเรื่องในช่วงหลังนี้มาก

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายใกล้บ้าน

ในเวบบางเวบที่เคยเข้าไปเขียนหนังสือ

..

 

ดิฉันได้ยินมากับหูว่า

พวกเขาลอกผู้ชายในวงของดิฉัน

อ้างว่าเพราะดิฉันว่าง ไม่มีคู่ ไม่ค่อยมีเพื่อน

นี่หรือคือเหตุผลของผู้ชายไม่พึงประสงค์พวกนี้

..

 

ดิฉันขอเล่าตรงนี้้เลยนะคะว่า

ดิฉันเป็นอาจารย์พิเศษมา ๔ ปี

เพื่อนสนิทในที่ทำงานก็ห่างกันไป

เวลาไม่ตรงกัน นานๆจึงจะนัดกันได้

บางคนก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ

เช่น รุ่นน้องที่ไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ

..

 

ดิฉันลำบากมากค่ะ เพราะต้องดูแลลูกเพียงลำพัง

นับจากคุณพ่อเสีย น้องชายแยกบ้านไป

ทั้งยังขับรถไม่ได้อีกด้วย ตามที่เล่ามาแล้ว

ไปรับลูกที่โรงเรียน พาลูกไปบำบัดไกลๆ

ก็ต้องใช้รถสาธารณะ

จะนั่งแท๊กซึ่ตลอดก็ไม่ไหวค่ะ

ต้องระวังภัยและระยะทางไกลๆ ก็เปลืองมาก

..

 

แต่ดิฉันก็ไม่เคยปริปากบ่นอะไรมาก

เรื่องความลำบากเพราะเกรงใจคนและไม่ค่อยขอใคร

จะบ่นเรื่องคนร้ายๆน่ากลัวที่พยายามเข้ามามากกว่า

เคยขอเพื่อนๆสนิทบ้าง

เขาตอบว่าไม่ว่างบ้าง ก็เข้าใจ บ้านก็อยู่ไกลกัน

แต่การที่ดิฉันไม่เลือกคนบางคนจากเวบ

คนใกล้บ้าน เพราะเห็นแล้ว คุยแล้ว

ว่าไม่ใช่คนที่จะคบกันได้

ถามว่าดิฉันผิดไหม

ดิฉันยอมลำบาก ดีกว่าไปคบคนพวกนี้

แล้วผลที่ดิฉันไม่ยุ่ง พวกเขาพาลแบบนี้

ท่านผู้อ่านคิดว่า..มันคืออะไรคะ

ดิฉันหยิ่งยอมลำบาก

เพื่อความปลอดภัยของลูกและตัวเอง

ดิฉันทำถูกต้องแล้วแน่นอนค่ะ

..