ชื่อพื้นเมือง กะพ้อ (ภาคกลาง) ต้นพ้อ(ภาคใต้-พัทลุง)
ชื่อวิทยาศาสตร์ Licuala spinosa Thumn.
ชื่อวงศ์ Palmae
ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้ยืนต้นตระกูลปาล์มแตกหน่อเป็นกอรอบบริเวณโคนต้น ใบเดี่ยวรูปใบพัดเรียงเวียนโดยรอบลำต้น ก้านใบยาว ขอบก้านใบมีหนามแข็ง บางโค้ง ดอกช่อแตกจากยอดหรือซอกใบ ก้านช่อดอกยาวได้ถึง 2 เมตร ดอกย่อยไม่มีก้านดอก ผลสดแบบมีเนื้อ เมล็ดเดียว ผลแก่สีเขียว
ผลสุกสีส้มหรือแดง
ประโยชน์
ยอดอ่อน(หัวพ้อ) ใช้ประกอบอาหาร ทำแกงเลียง แกงส้ม ต้มจิ้มน้ำพริก ใบอ่อนใช้ห่อข้าวเหนียวเป็นขนมต้ม(ช่วงลากพระ-ออกพรรษา) ใช้ทำพัด(พัดใบพ้อ) ก้านใบใช้ทำตอกมัดกล้าข้าวหน้าดำนา ใช้ทำเสื่อ ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับ สรรพคุณด้านสมุนไพร ใช้ยอดอ่อนเป็นส่วนผสมของยาสมุนไพรแก้สะดืออักเสบในลูกวัว (ใช้ยาฉุน 2 ขีด ปูนแดงกินกับหมาก 1ขีด ยอดอ่อนกะพ้อ 2 ขีด น้ำสะอาดพอประมาณไม่เปียกหรือแห้งเกินไป –เจ้าของภูมิปัญญานี้ชื่อนายปฏิวัติ ไกรบำรุง อยู่หมู่ที่ 4 ต.บางหมาก อ.เมือง จ.ชุมพร)
