แม่กับน้องสาวพูดแทรกเกือบพร้อมกันว่า หา! อะไรนะ ฝากเงินมาให้แม่หรือ แม่ไม่เคยได้รับเงินจากนางนั้นสักแดงเดียวเลย มันกลับมาเล่าว่า มึงไปเป็นผู้หยิงหากิน ชอบแต่งตัวชอบเที่ยว มีเงินเท่าไรใช้หมด บางครั้งต้องมาขอยืมเงินมันใช้มันบอกอย่างนี้
พอได้ยินดังนั้น พี่สาวลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที ตอนนี้หน้าตาเลอะเทอะด้วยเลือดด้วยสีทาหน้ากับแป้ง น้องสาวจึงใช้ผ้าเช็ดหน้าของพี่เช็ดหน้าให้พี่ แล้วพี่สาวจึงพูดเสียงดังลั่น และสั่นด้วยความโกรธว่า มันหักหลังหนูอย่างนี้เชียวหรือนี่ อี...เดี๋ยวกูจะไปคิดบัญชีกับมึงที่วัด เมื่อตะกี้นี้หนูเห็นมันนั่งอยู่ที่ศาลาวัดกับพ่อแม่มัน
น้องสาวบอกว่า พี่...เขาว่าเขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่ก็สามารถหาเงินส่งให้พ่อแม่เดือนละสองสามพัน
หลวงพี่ทำไม ไม่เอาลงให้จบ เรื่องดีมากเลย เสียดายจังที่ไม่จบเรื่อง ถ้าเอาลงเสร็จเมื่อไหร่บอกด้วยนะค่ะ จะติดตามอ่านให้จบเลย