ไม่มีอะไรทำจริงหรือ?
ทุกวัน ที่ตื่นขึ้นมา มุ่งหน้าสู่การเริ่มต้นของวันใหม่ ถ้าวันใดก็ตามไม่มีจุดหมาย วันนั้นจะไม่มีอะไรทำจริงหรือ?
10/3/54 ผมเขียนบทความนี้ตอนที่ผมยังอยู่ในกรุงเทพฯ และ กำลังรอเวลาจับฉลากใช้ทุนอยู่
วันนี้ผมรู้สึกว่า ทำไมส่งที่ผมอยากทำเมื่อตอนที่ยังไม่ได้มีเวลาจะทำ เมื่อมีโอกาสแล้ว ทำไมถึงไม่ได้ทำนะ ผมรู้สึกว่าความคิดและการกระทำมันช่างสวนทางกันจริง ๆ หรือเพราะเรานอกลู่ นอกทางในสิ่งที่ตั้งใจทำไว้นะ
บางทีก็คิดว่า เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่ง ค่อยทำ มีอุปสรรคนานับปการที่เราเป็นคนสร้างขึ้นเอง? หรือ ผุ้อื่นสร้างขึ้น ? พระเจ้าสร้างขึ้น? เทพยาดาสร้างขึ้น ? อื่น ๆ อีกมากมายแล้วแต่จะกล่าวอ้าง และคิดกัน
สำหรับตัวผมนั้นผมคิดว่าการกล่าวอ้างเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นว่าเราไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำเพื่อให้ตัวเองสบายใจและตอบความรู้สึก ความเป็นเหตุผล ความต้องการของตัวเองได้ นั้นคือ เพราะอย่างนั้น อย่างโน้น อย่างนี้ ... ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่ากระบวนการคิด กระบวนการสร้างเหตุผล สร้างความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นจากการผลักดันของอะไรกันแน่ แต่เราจะจัดการอย่างไร คงเป็นคำตอบที่น่าพิจารณามากที่สุดก็เป็นได้
แต่ตอนนี้ผมทราบแล้วว่าจะทำอะไร ผมก็อยากให้ผู้อ่านคิดได้เหมือนกันว่าจะทำอะไร
"การไม่ทำอะไรเลยก็อาจจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่จะทำอะไรก็ได้" มีคนเคยบอกผมไว้อย่างนี้
ขอบคุณสำหรับการได้คุยกับตัวเองวันนี้
ขอบคุณพ่อแม่ที่ให้กำเนิดและให้ชีวต
ขอบคุณการศึกษาที่ให้ทางสว่างแก่ชีวิต
ขอบคุณปัญญาที่ทำให้เราเห็นทางสว่างของชีวิต
ขอบคุณศาสนาที่ทำให้เราเกิดปัญญา
ขอบคุณชีวิตนี้ที่ทำให้เราได้สร้างคุณค่าให้กับตัวเอง
เราก็เป็นซะอย่างนี้
เป็นธรรมดาของคนครับ ที่บางครั้งก็รู้สึกสับสนตัวเองบ้างเป็นธรรมดาครับ