วันอาทิตย์ที่ ๒๐ ก.พ. ๕๔ ผมมีนัดประชุมเรื่องความยั่งยืนของการทำงาน PMAC ที่สวนสามพราน เวลา ๘.๓๐ น. ผมเตรียมออกจากบ้านแต่เช้า ๗.๑๕ น. และตั้งใจขับรถโดยใช้เส้นทางที่แตกต่างจากเส้นทางที่เคยใช้มาหลายปี คือขับไปทางถนนบรมราชชนนี จนข้ามแม่น้ำนครชัยศรีจึงเข้าถนนพุทธมณฑลสาย ๗ จนไปชนถนนเพชรเกษมก็เลี้ยวซ้าย ขับย้อนข้ามแม่น้ำนครชัยศรีจนถึงทางเข้าสวนสามพรานที่อยู่ทางขวามือ
ผมอยากรู้จักถนนพุทธมณฑลสาย ๔ ยามเช้า อยากผ่านหน้าพุทธมณฑลอันสวยงาม ซึ่งก็งามจริงๆ มีสวนดอกทานตะวันกำลังบานสะพรั่ง ยามเช้าเช่นนี้รถน้อย ขับรถสบาย เมื่อถึงถนนเพชรเกษมก็มีทางยกระดับข้ามเพชรเกษม มีป้ายบอกว่าไปสมุทรสาครและสามพราน ผมก็ขับตามป้ายตรงไป และตรงไปเรื่อยๆ ด้วยความสบายใจ ไปสักครูผมก็นึกในใจว่าถนนเพชรเกษมช่วงนี้ทำไมมันดูด้อยพัฒนาไปหน่อย มันมีแค่ข้างละ ๒ เลน และสองข้างทางมันบ้านนอกๆ กว่าจะรู้ตัวว่าผมหลงขับไปทางสมุทรสาคร ก็เมื่อเห็นป้ายข้างทางบอกว่าบริเวณนั้นคือสมุทรสาคร และถ้าขับตรงไปก็จะถึงตัวจังหวัด
เมื่อขับย้อนกลับมาเกือบถึงสามแยกระหว่างถนนพุทธมณฑลสาย ๔ กับเพชรเกษม จึงรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง ที่ไม่เห็นป้ายบอกว่าจะไปสามพรานต้องขึ้นทางเลี้ยวกลับเพื่อไปเลี้ยวซ้ายไปสามพราน รวมแล้วผมหลงทางไปไกลประมาณ ๑๐ ก.ม. ได้ท่องเที่ยวเส้นทางไปสมุทรสาครโดยบังเอิญ
ผมมีชื่อเสีย(ง) ในเรื่องขับรถหลงทาง แต่เมื่อผิดพลาดก็ได้ AAR ตัวเอง ว่ามีความเขลาอย่างน่าแปลกใจ เมื่อขับเข้าถนนเพชรเกษมถูกทางแล้ว ผมก็เห็นว่าถนนเพชรเกษมกับถนนพุทธสาครที่ผมหลงไปนั้น แตกต่างกันอย่างมาก ทั้งตัวถนน และสองข้างทาง ผมน่าจะรู้ตัวว่าหลงทางตั้งแต่กิโลเมตรแรก ไม่น่าหลงไปไกลขนาดนั้น
ขาไปหลงหนึ่งครั้ง ขากลับหลงสองครั้ง ผมตั้งใจหลบรถติดตรงวงเวียนราชพฤกษ์-นครอินทร์ ที่ผมติดอยู่นานเมื่อวานบ่าย (เพราะมีการก่อสร้างอุโมงค์ลอดใต้วงเวียน) ตอนขับกลับจาก The Royal Gems Golf Resort โดยขับจากถนนบรมราชชนนีออกทางถนนกาญจนาภิเษก เมื่อถึงทางแยกไปแครายก็เลี้ยวไปทางนั้น แล้วผมก็พลาดเลี้ยวซ้ายเข้าทางที่จะไปสะพานพระราม ๔ ขับเลยไปตามถนนนครอินทร์ที่จะไปข้ามสะพานพระราม ๕ แต่พอถึงบริเวณวงเวียนราชพฤกษ์-นครอินทร์ผมก็วนหลงออกไปทางที่จะขับไปถนนบรมราชชนนี ต้องไปเลี้ยวกลับมา และผ่านตรงวงเวียนราชพฤกษ์-นครอินทร์ที่ตั้งใจหลบนั่นเอง แต่โชคดีที่วันนี้รถน้อย จึงเสียเวลาไปเพียงครึ่งชั่วโมง
ข้อดีคือได้กลับมาทำความเข้าใจเส้นทาง วันหลังจะได้ไม่หลงอีกเมื่อขับรถเอง แต่ก็ไม่แน่ เพราะผมมีนิสัยไม่จำเส้นทาง การขับรถเองจึงเป็นความยากลำบากเรื่องหลงทาง แต่ผมก็ชอบขับรถ ตั้งใจไว้ว่าวันหลังเวลาขับรถเองและขับออกนอกเส้นทางประจำ จะเปิด Google Earth ตรวจตราเส้นทางเสียก่อน
แต่วันนี้ไปประชุมที่สวนสามพรานก็ได้ดื่มด่ำความงามของต้นไม้ตรงหน้าห้องประชุม และบริเวณสวนกุหลาบ จึงเอารูปมาฝาก
วิจารณ์ พานิช
๒๐ ก.พ. ๕๔
|
หน้าห้องประชุมเป็นสวนสวยงาม
|
|
ถ่ายจากสวนเข้ามายังห้องประชุม
|
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
สวนกุหลาบ
|
|
วิวแม่น้ำนครชัยศรี (ท่าจีน)
|








อย่างนี้ต้องติดจีพีเอสครับอาจารย์ รับรองไม่หลงแน่ครับ ประหยัดน้ำมันด้วยครับ
ผมเองก็มีชื่อเสีย(ง)ด้านนี้ในเมืองไทยเช่นกันครับ
ใช้ว่า "ในเมืองไทย" เนื่องด้วยครั้งไปอยู่อเมริกาไม่พบว่าเป็น
กลับมาสังเกตดูอีกที พบว่า "sense" ในการอ่านป้ายและทิศทางของผมไม่เหมาะกับป้ายเมืองไทย
สักหนึ่งตัวอย่าง เช่น "ป้ายสีเขียว" บ้างก็บอกชื่อถนน บ้างก็บอกจุดหมายเป็นชื่อสี่แยก บ้างก็บอกจุดหมายเป็นระแวก
แม้แต่เปิด google maps แล้ว หลายครั้งยังหลงทาง เพราะไม่รู้ว่ากำลังอยู่ที่ไหน ถนนอะไรตัดถนนอะไร
ระยะหลังจึงเข้าใจว่า การบอกทางหรือการเดินทางในไทย การรู้ถนนนั้นไม่เพียงพอ ต้องจำให้มากๆ
ต้องหาด้วยว่ามีสิ่งก่อสร้าง ห้างสรรพสินค้า ปั๊มน้ำมัน หรืออื่นๆ อยู่ใกล้ๆ ด้วย ถึงจะดี
จีพีเอสสักเครื่องตามความเห็น คุณ Peter ก็ดีนะครับ (มีประโยชน์ดีมากเวลามาต่างจังหวัด)
ผมคิดว่าที่อาจารย์ขับรถหลงทางนั้น น่าจะเป็นเพราะป้ายบอกทางบ้านเรา ออกแบบไม่ดี
ไม่ได้หมายความว่าลักษณะของป้ายนะครับ
แต่หมายถึงลำดับป้ายของสถานที่ จังหวัด อำเภอ ตำบลที่ควรจะรู้ แม้แต่สถานที่สำคัญในบริเวณนั้น ทำอย่างไรที่จะทำให้เรารู้ว่า เส้นทางนั้นจะไหนได้บ้าง ต้องบอกให้ครบ
ผมเคยขับรถเข้ามาเลเซีย อาศัยการอ่านป้าย ก็พาถึงจุดหมายได้ไม่ยาก ไม่ค่อยหลงทางเลยครับ