ขอน้ำตาลด้วยจ้า.....
ขมเอย..ขมขื่น...
ไม่ชื่น...หัวใจ
โอหนอ..เป็นไฉน...
ใยไม่...หวานเลย
โหยหา...อาทร
อ่อนหวาน...สุดเอ่ย
เหตุใด..ใคร่เฉลย
เอื้อนเอ่ย..วจี
ไร้หวาน...จิตเศร้า
สงสารเรา....ไหมนี่
โถใย...คนดี
...ใยตรงนี้..ไม่มีน้ำตาล
กาแฟ...เลยขม
จิตตรม..ขาดหวาน
ขอนิด...น้ำตาล
โปรดจงสงสาร....ขมจังเลย.....
(กลอนบทนี้...ครูปอแต่งขึ้นเมื่อพี่(เพื่อนครูที่อยู่บ้านพักเดียวกัน)นำกาแฟมาให้ดื่มตอนเช้า...แต่ไม่หวานเอาเสียเลย....ขำกันใหญ่..เพราะลืมใส่น้ำตาล)
แหม...ช่างสร้างสรรค์จัีงนะครับ ชอบครับ
ใคร่ขอเฉลย ละเลยเรื่องหวาน
ให้ขาดน้ำตาล ไม่หวานเสียที
เป็นห่วงสุขภาพ เท่าที่ทราบไม่ดี
เบาหวานมากมี เว้นทีน้ำตาล
อดเลยครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ
ยอดเยี่ยมเลยค่ะ กลอนของอาจารย์...ถ้าครูปอเก่งกลอนมากกว่านี้...คงต้องขออนุญาตต่อกร (กลอน)กับอาจารย์แล้วละค่ะ...ชอบกลอนของอาจารย์มาก ๆ เลย ได้ฮาด้วย ขอบคุณค่ะ