จิตเศร้า

 

จิตของเฮามันสิเศร้า  หย่อนปล่อยเขาให้ไปหม่วน

แลนไปป่วนบ่ถือม่อง  คลองพระเจ้ากะบ่เอา

จิตของเฮามันเลยเศร้า  เจ้าของเฮาก็เลยทุกข์

ยามนั่งนอนบ่มีสุข  เฮาเลยทุกข์อยู่เรื่อยเรื่อย

                          ใจบ่เปื้อนได้...จั่งได๋

 

พระเพิ้นบอกให้เฮาได่  ไปเฮ็ดสร้างทางความดี

บ่มีใจสิเฮ็ดเอา    หย่อนแต่เฮาเอาแต่ดื้อ

บ่ถือเอาคำพระเจ้า  จั่งแมงเม่าบินไหลหลง

เอาแต่บินเข้าไฟลน  ทุกข์กับตนบ่มีห้าง

                            เฮาสิสร้างสุขได้...จั่งได๋

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รอย...ของชีวิต



ความเห็น (1)

IP: xxx.9.87.191
เขียนเมื่อ 

555 เวรกรรมแท้น่ะครับ