ไม่ว่าจะเป็นเมืองใหญ่รุ่งเรืองหรือเมืองเล็กกลางป่าให้เป็นนักมวย

การค้าเสรี-4

โสภณ  เปียสนิท

...................................

 

 

                โลกแห่งการค้าเสรีในความหมายของมหาอำนาจ หลับตาแล้วเห็นภาพ ดอนคิง (นักจัดมวยชื่อดังของสหรัฐอเมริกา) ไม่ทราบว่านึกสนุกยังไงจัดเอาโลกทั้งใบเป็นเวที จับประเทศเล็กประเทศน้อย ไม่ว่าจะเป็นเมืองใหญ่รุ่งเรือง หรือเมืองเล็กกลางป่าให้เป็นนักมวยไปต่อสู้กันบนเวที ด้วยกฏเกณฑ์กติกามารยาทที่แกเป็นคนสั่งให้เขียนขึ้น ภาพที่เห็นบนเวที มีนักมวยตัวโตขนาด ผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย อาร์โนลด์ ชวาเซนเน็กเกอร์ (คนเหล็ก) แถมชกมวยเก่ง นักมวยตัวเล็กขนาดท่านอดีตนายกชวน หลีกภัยของเราที่ชกมวยไม่เป็นมาต่อสู้กัน ใครแพ้ใครชนะ คงพอเดากันได้

 

                นี่คือการค้าเสรีที่มหาอำนาจเขาว่าของเขาครับ ดูเหมือนว่าผู้นำของเรามีเลือดนักสู้อยู่เต็มพุง ท่านตัดสินใจสู้ ไม่ได้สู้คนเดียวหรอกครับ ท่านดึงเอาป้าอู๋ลุงชูน้าผันคนไทยทั้งหมดให้ร่วมวงสู้ด้วยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง คุณผู้อ่านคิดว่า คนตัวเล็ก และชกมวยไม่เป็นจะเอาตัวรอดบนเวที (นี่ผมไม่ได้พูดถึงชัยชนะเลยนะครับ)ได้อย่างไร

 

                ถึงตอนนี้ไม่ว่าคนส่วนมากของเราทั้งประเทศจะรับรู้เรื่อง “ผลได้ผลเสีย” ของการค้าเสรีสากลได้มากน้อยเพียงใด แต่ห้างขนาดใหญ่ของต่างชาติต่างแย่งชิงกันเปิดแล้วเปิดอีกหลายแห่งทั่วประเทศ ห้างขนาดเล็กของต่างชาติบ้าง บริษัทร่วมทุนกับไทยบ้างรุกยึดหัวหาดการค้าขาย แย่งตลาดร้านโชวห่วยรุ่นเก่าของไทยจนยอดขายตกร้องเจี๊ยกเป็นลิง เลิกกิจการไปรายแล้วรายเล่า