ทำไมต้องมีศีล
=> พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า "ถ้าผู้ใดอยากเกิดเป็นมนุษย์นั้น ก็ควรที่จะมีศีลห้าเป็นปกติในตนและผู้ใดที่ไม่ประมาทในศีลทั้งห้าข้อนี้ ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ที่ปราศจากเวรและภัย" เพราะว่าการที่จะเกิดเป็นมนุษย์ได้นั้นต้องมีศีลเป็นบรรทัดฐาน ถ้าศีลสิกขาบทเต็มบริบูรณ์จะเกิดมาเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีรูปร่าง หน้าตา ผิวพรรณ วรรณะ งดงาม ถ้าศีลสิกขาบทไม่เต็ม ก็อาจจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์แต่อาจจะมีอาการไม่ครบ 32 ปประการ เช่น แขนเล็ก ขาเล็ก ตาบอด หูหนวก เป็นใบ้ หลังค่อม ปากเบี้ยว เป็นต้น ถ้าไม่มีศีลเลย ประตูอบายทั้ง 4 รออยู่เบื้องหน้าแล้ว อาทิ สัตว์นรก สัตว์เดรัจฉาน ผีเปรต อสูรกาย เป็นต้น
ศีล คำสั้นๆสะกดง่ายๆ แต่จะมีสักกี่คนที่ไม่ล่วงละเมิดในศีลสิกขาบท และจะมีสักกี่คนที่เอาศีลมาเป็นบรรทัดฐานในชีวิต
ศีลมีความสำคัญอย่างไร : ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม จะเป็นการให้ทานก็ดี หรือจะภาวนาก็ดี ก็ต้องมีศีลเป็นพื้นฐานที่สำคัญ เพราะศีล คือ ตัวบวก ตัวคูณ ที่จะทำให้ได้อานิสงส์ผลมาก
คนไม่มีศีล => ตักบาตรทำบุญ 100 ครั้ง ก็ไม่เสมอคนมี ศีลห้า ตักบาตรครั้งเดียว
คนมีศีลหา => ตักบาตรทำบุญ 100 ครั้ง ก็ไม่เสมอคนมี ศีลแปด ตักบาตรครั้งเดียว
คนมีศีลแปด => ตักบาตรทำบุญ 100 ครั้ง ก็ไม่เสมอคนมี ศีลสิบ ตักบาตรครั้งเดียว
เพราะ ศีลของคน ห้ามด้วย กาย กับ วาจา แต่ ศีลของพระท่าน ห้ามแม้กระทั่ง ทางใจ เลยนะ
ถ้าวันนี้ทะเลาะกับใครสักคนแล้ว เราว่าเขา ทุบตีเขา เราก็จะโดนตำรวจจับข้อหา ทำร้ายร่างกายและหมิ่นประมาท แต่ถ้าเราว่าเขาทางใจอย่างเดียวเราก็ไม่ผิด เพราะเขาไม่รู้ ศีล ของพระ(พระอริยสงฆ์สาวก) ท่านห้ามทั้งกาย วาจา ใจ แค่คิดก็ผิดแล้ว เพราะพระอริยสงฆ์สาวกท่านเป็นผู้ทำให้ดี ทำให้ตรง ทำให้ถูก ทำให้ชอบ เพราะฉะนั้นท่านทำอะไรก็ต้องทำให้ตรงกับกาย วาจา ใจ
คน คือ ผู้ถือศีล แต่ พระ คือ ผู้ทรงศีล : เพราะถ้าเวลาคนผิดศีลก็อาราธนาศีลใหม่(จึงเป็นแค่ผู้สำรวมศีล) ผู้ทรงศีล หมายความว่า ท่านจะไม่ละเมิดในศีลสิกขาบทของท่านแม้กระทั่งต่อให้มีโจรเอามีดมาจี้คอหอยท่าน ให้ท่านโกหกท่านก็ทำไม่ได้เพราะท่านยอมตายดีกว่าผิดศีล
ที่มา : หนังสือสวดมนต์บุญแท้แท้ คณะพุทธกัลยาณ
