กาแฟดำในมุมที่เงียบเหงา

มนุษย์เราเกิดมาอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของธรรมชาติย่อมอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของ สังคมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกสิ่งล้วนแต่มีสมดุลซึ่งกันและกัน ไม่สามารถอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายได้

แต่บางครั้ง บางเวลา บางมุมของชีวิต บางเสี้ยวของวินาทีอาจจะมีสรรพสิ่งที่อยู่ในสภาวะไร้คู่ ปลอดจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่สภาวะอย่างนี้เกิดขึ้นในระยะหนึ่งไม่จีรัง ยั่งยืน

และสิ่งเดียวดายนั้นก็สามารถจับคู่กับสิ่งอื่นได้อย่างลงตัวและเหมาะสม

ลอง มองย้อนนึกถึงกาแฟ ปกติแล้วต้องมีครีม มีน้ำตาล มีขนมคู่กันตามแต่ละคนจะสรรสร้าง แต่บางครั้งมุมหนึ่งของร้านกาแฟที่เงียบเหงา กาแฟดำถ้วยหนึ่งกำลังรอคน ๆ หนึ่งมาเป็นคู่เพื่อให้เกิดสมดุล

สรรพสิ่งในโลกนี้เมื่อรวมจักมีแยก เมื่อแยกจักมีรวม นี่แหละเที่ยงแท้เป็นสัจจะธรรม...

[นาย วัลลภ ตังคณานุรักษ์ (ครูหยุย)]

อิจฉานะ ดื่มกาแฟคนเดียวเงียบๆ ในมุมเงียบๆ

[โยธินิน]

ขอบคุณ คุณครูหยุย มากครับที่แวะเวียนเข้ามา กาแฟถ้วยนี้ถ่ายที่สุโขทัย ก่อนถึงอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย รสชาติดีครับ แต่การบริการยังไม่ได้ที่ มีน้ำชาร้อนเสิร์ฟ แต่น้ำเย็นสักแก้วไม่มี ต้องซื้อน้ำเพิ่ม...