เพลง คำรำพัน ศิลปิน เยื่อไม้ มานึกรำพึง คนึงถึงตัวอกเอย นึกเกรงกลัวใจสั่นระรัว มัวระเริงหลงเชื่อแต่คำวิงวอนออดอ้อนปลอบใจ ให้เหลิงแรง ร้อนเร่า เท่า เพลิง ระเริง มัว เมารักเขาเท่า ชีวันคำหวานเยินยอ พนอง้องอนเชื่อใจเขาไม่หลอกหลอนฟังสร้อยสุนทร เสน่ห์พลันเขาพลอดเขาออด อ้อน วอนหัวใจก็อ่อน เห หันเพลิน เคลิบเคลิ้ม คำรำพันมิทันได้ไตร่ตรอง อกฉันจึงต้อง ระทมความรักอาลัยหนักใจเหลือเกินลุ่มหลง เสียจนเพลินเราถูกยอเยินจึงเพลินนิยมความรักที่เกาะ กิน ใจซึมแทรกอยู่ใน อา รมณ์หลง รักเขาชื่นชมนิยม มั่น ใจ เขานั้นไม่ แล เหลียวความรักใครใครก็ไม่เหมือนเราไม่สด ชื่นดั่งเขาโอ้ว่ารักเราช่าง เปล่า เปลี่ยวเขาชูเขาชื่น ชี วิต รักกันสนิท กลมเกลียวโอ้ อกเอ๋ย เราคนเดียวรักเราอยู่โดดเดี่ยว เปลี่ยวใจทำให้ อาดูร..
เพลงโปรดครับ
เสียงอรวีตอนอยู่กลับวงเยื่อไม้เพราะมากๆ เพราะกว่าตอนมาร้องเดียวเสียอีก
เพิ่งเปิดฟังในรถเมื่อวานนี้เอง แล้วมาได้ฟังเพลงนี้อีก ก็ต้องเขียนชมกันสักหน่อย
ว่าฟังแล้วคิดถึงความหลัง
ความรักที่เกาะกินใจ
ซึมแทรกอยู่ในอารมณ์
แล้วก็คิดถึงสุนทรภู่ครับ
อันหักอื่นขืนหักก็จักได้
หักอาลัยนี้ไม่หลุดสุดจะหัก
สารพัดตัดขาดประหลาดนัก
แต่ตัดรักนี้ไม่ขาดประหลาดใจ
สวัสดีค่ะคนบ้านไกล