บอกว่าใจ เอ๋ยใจ ของใครนั่น ใจที่หวั่น ที่หวาด ที่อ่อนไหว
1. ห้อยซ้าย ห้อยขวา มาต่องแต่ง ชมพู่เอ๋ย เรี่ยวแรง ช่างเหลือหลาย
เหยียดต้น สู้ฟ้า ด้วยท้าทาย จะเหนื่อยขวา หนักซ้าย ไม่เกรงกลัว
2. วัชพืช เลื้อยลาม ตามมาสูบ ยังก่อร่าง สร้างรูป สมบูรณ์ทั่ว
ใบ-ก้าน-กิ่ง สดใส ไม่มัวซัว เป็นชมพู่ ข้างรั้ว ของหัวใจ
3. บอกว่าใจ เอ๋ยใจ ของใครนั่น ใจที่หวั่น ที่หวาด ที่อ่อนไหว
มาดูใจ ชมพู่บ้าง หนอช่างกระไร ยังแบกภาระ ยิ่งใหญ่...ไม่แพ้คน
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำและปากกา:ชมพู่ที่บ้าน-ปณิธิ)
ใจเอ๋ยใจ... อ่อนไหวเสียยิ่งกว่าชมพูเสียอีก
*** ต้นชมพู่ที่ดูเหมือนขานก ดูปิดปกความนัยให้กังขา
แบกภาระคนเห็นเป็นธรรมดา แต่ยังมีสายตาอีกมุมมอง
ชมพู่อาจไม่เห็นเป็นภาระ กลับยินดีที่จะเป็นเจ้าของ
เมื่อหลากพันธุ์มวลไม้มาหมายปอง รับประคองหล่อเลี้ยงไว้เคียงกาย
มาชมภาพอาบกลอนครับผม
น่าชื่นชม มอบดอกไม้ให้ครับ
สวัสดีค่ะแวะมาทักทาย
....แสงเรืองๆที่ส่องประเทืองไปทั่วเมืองไทย.....
คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่....โอ้ครูไทยในแดนแหลมทอง...
เหนื่อยยากอย่างไร ไม่เคยบ่นไปให้ใครเขามอง ...
ครูนั้นยังลำพองในเกียรติของตนเสมอมา ...
ไม่ได้เข้าระบบ จึงไม่สามารถให้ดอกไม้ค่ะ ขอมอบดอกไม้จากใจ ฝากคุณครู ทั้งหญิง ชาย ไว้ที่นี่นะคะ
ขอบคุณค่ะ