เหนื่อยเหลือเกินเดินตามเจ้าความคิด
"เดินตามความคิด"
เหนื่อยเหลือเกินเดินตามเจ้าความคิด
ถูกหรือผิดอย่างไรไม่เคยรู้
แสงแห่งธรรมล้ำค่ามาเป็นครู
ค่อยค่อยดูความคิดด้วยจิตเย็น

สุขจริงหนอพอใจเมื่อได้สุข
เมื่อยามทุกข์ทดท้อพอมองเห็น
ยิ่งพอใจในสุขทุกทีเป็น
คราวขุกเข็ญขัดข้องต้องขัดเคือง

คิดถึงคำนินทาแสนน่าเบื่อ
โกรธทุกเมื่อคิดมาเพื่อหาเรื่อง
เมื่อยิ่งคิดยิ่งเศร้ายิ่งเปล่าเปลือง
เหมือนหลงเมืองแห่งมารอันมืดมน

รอยยิ้มกว้างสร้างฝันคำสรรเสริญ
คิดแล้วเพลินพอใจไปทุกหน
ช่างเอมอิ่มยิ้มยวนล้วนน่ายล
สุขเสียจนจับจ้องเป็นของจริง

คิดถึงลาภมีมากที่อยากได้
เมื่อเสื่อมไปอาดูรสูญทุกสิ่ง
คราวมียศหมดใจได้พึ่งพิง
คราวถูกทิ้งเสื่อมยศหมดราคา

จักปล่อยจิตคิดฝันอีกนานไหม
หรือหยุดใจ “ที่หนึ่ง” ซึ่งมีค่า
กำหนดรู้ดูจิตให้ติดตา
ดูจนกว่าถึงจุดที่หยุดเอง
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

ความคิด ถึง ไว ดั่งใจ ปรารถนา
ความงาม ถ้อยรส พจนา อักษรา
ท่านอ. ยิ่งชวนให้ จินตนาการไกลค่ะ
... มาพักกาย ผ่อนใจ ในมุมคิด ขอบคุณค่ะ ... :)
จริงดั่งที่ว่ามาครับ
มันซนจริงๆ
มันชอบวิ่งอยู่ไปมา
ไม่เคยหยุด
ขอบคุณที่แวะมา
ดอกอะไรครับที่ส่งมา
เหมือนดอกมะลิคว่ำ
ขอบคุณค่ะ
ที่แวะไปเยี่ยม
เป็นข้อคิดคำกลอนจากต้นไม้เชียวนะครับ
ปกติแล้วจะเห็นได้ตามวัดวาอารามทั่วไป
ความสงบอยู่ที่ใจใช่หรือเปล่า
ความสงบอยู่ที่เราเท่านั้นหนอ
ความสงบมีได้ถ้าไม่ท้อ
สงบสุขทุกข์ไม่ก่อพอใจตน
วันนี้นักกลอนคนเก่ง
มาเยี่ยมกันแต่เช้าเลย
แถมยังเขียนกลอนเพราะอีกตะหาก
ต้องยอวาทีกันหน่อย อิอิ
@@@มัวหลงเพลินเดินตามเจ้าความคิด
พาชีวิตไม่เป็นสุขดั่งท่านว่า
ดึงจิตใจจากตัวร้ายให้กลับมา
แล้วก็พาเจ้าความสุขไปด้วยกัน@@@
หยุดพักเบรคด้วยเจ้าดำดูดีค่ะ
ครูไก่ให้เฉาก๊วย ดำเสียด้วย เป็นสีดี
หากดำเมื่อไม่มี ขาวสำลี จะมีได้ไง
กระท่อมน้อยลดละริมสระน้ำ
ฝึกกระทำจิตนิ่งยิ่งเป็นสุข
เหมือนผิวน้ำนอนนิ่งยิ่งไรทุกข์
สิ่งภายนอก "เร่งรุก" ไม่ทุกข์เลย
วันนี้ใจร้อนรุ่ม กลัดกลุ้มดวงจิต
แวะเข้ามาอ่าน.ซักนิด..รวมรสบทกวี
ณ ตรงนี้ เหนื่อยเหลือเกิน เดินตามความคิด
เดินเข้ามาเพราะท้อแท้ เหนื่อยหัวใจ
แต่ เดินออกไป ด้วย ข้อคิดและพลังใจ
วันนี้ใจร้อนรุ่ม กลัดกลุ้มดวงจิต
แวะเข้ามาอ่าน ซักนิด รวมรสบทกวี
ณ ตรงนี้ เหนื่อยเหลือเกิน เดินตามความคิด
เดินเข้ามาเพราะท้อแท้ เหนื่อยหัวใจ
แต่เดินออกไป ด้วยข้อคิดและพลังใจ
"ขออภัยค่ะ ข้อความด้านบน ไม่ได้ลงชื่อเข้าใช้ ขอ เพิ่มความคิดเห็นใหม่น่ะค่ะ"
ขอบคุณสำหรับบทกวี
ที่นำมามอบไว้บทที่แห่งนี้
อ๋อ...เข้าใจแล้วครับว่า
คุณโสรยาและคุณเพียงภิรมย์เป็นคนคนเดียวกัน