สวัสดีค่ะ พี่น้องชาวโกทูโนว์ทุกท่าน ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปนานมากๆเลยค่ะ รู้สึกว่าระบบก็ปรับเปลี่ยนไปบ้าง ดูสวยงามขึ้น ที่สำคัญ เกือบจะลืมรหัสเข้าเว็บด้วย อิอิ ช่วงนี้ชีวิตอยู่กับการปรับเปลี่ยนตัวเองเยอะเหมือนกันค่ะ จากที่เคยเป็น เด็กนักศึกษาธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่ได้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จากท่านผู้มีประการณ์ในการทำงาน ในการใช้ชวิต และอื่นๆอีกมากมายเลยค่ะในที่แห่งนี้.... อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไป อย่างน้อยก็ทำสำเร็จในเรื่องการเรียนไปแล้ว จากที่เคยทำตัวสนุกสนานไม่ค่อยคิดอะไรมาก เล่นบ้าง เรียนบ้าง แต่วันนี้ ก็ได้มีหน้าที่ความรับผิดชอบ ต้องตั้งใจ และเรียนรู้อะไรอีกเยอะเลยค่ะ... พ่อ-แม่ จากที่เมื่อก่อนไปไหนเราก็เคยมีเพื่อน วันนี้ ก็ต้องปรับตัวที่จะอยุ่คนเดียวบ้าง ไม่ได้คิดถึงแค่ความสนุกไปวันๆ แต่ต้องมองให้เห็นอนาคตที่จะเป็นไปในวันข้างหน้า ไม่ได้มีแค่ตัวเรา แต่ยังมีคนที่อยู่ข้างหลัง มิน่าละ นามักจะได้ยินเขาพูดกันอยุ่เสมอว่า ช่วงเวลาในวัยเรียน เราจงเก็บเกี่ยวมันให้มากที่สุด เพราะเมื่อเราจบไปแล้ว ก็จะมานั่งคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น... เพื่อนร่วมงาน ตอนนี้ ได้งานค่อนข้างจะตรงกับสายที่เรียนมา ก็นั่งนึกๆอยู่ ว่าทำไมตอนเรียน มันยากจัง ทำไมเราถึงทำไม่ค่อยได้ แต่ถ้าเราตั้งจะที่จะทำจริงๆอะไร ก็คงไม่ยากเกินความสามมารถเราหรอกค่ะ ช่วงนี้ขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำงานไปก่อน วางแผนไว้ว่าอยากจะเรียนไปอีกสักนิด ได้แต่หวังว่า คงจะเป็นอย่างที่ตั้งใจไว้ค่ะ... ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านค่ะ
ได้เท่ากับคำว่า รุ่งอรุณของชีวิตจริงๆ นะครับ