วันนี้ กลับถึงบ้านได้ทันมีโอกาส ดูเปาบุ้นจิ้น ฉากเกือบสุดท้าย..เนื้อเรื่องตอนนี้ท่านเปาถูกฮ่องเต้ปลดออกจากตำแหน่งกลายเป็นสามัญชนและยังต้องย้ายออกจากที่พักไปอยู่ที่อื่น..เหล่าลูกน้องต่างก็เสียใจและอยากจะขอติดตามท่านเปา ไม่อยากอยู่ทำงานที่ศาลไคฟงนี้อีก ดูฉากนี้แล้วทำให้ฉันเกิดไอเดียคิดถึงเรื่องที่เมื่อตอนบ่ายวันนี้ได้เข้าฟังการบรรยายเรื่องการเขียนJob Descriptionขึ้นมา โดยเฉพาะตรงที่ท่านอาจารย์เน้นให้พยายามแยกการวิเคราะห์ระหว่าง”งาน”กับ”คนผู้ปฏิบัติงาน”ให้ออก...ตอนเรียนยอมรับว่า ..งงๆ..เบลอๆ..ก็เลยอยากทดลองเขียนการแยกคนกับงานโดยยึดตามความเข้าใจของตัวเอง ดังนี้(ถูกผิดอย่างไรพี่มอมพี่ปิ่งพี่เล็กช่วยชี้แนะด้วยค่ะ) งาน ตำแหน่งงาน: หัวหน้า/ผู้ปกครองศาลไคฟง วัตถุประสงค์ : เป็นการมอบหมายและใช้อำนาจของฮ่องเต้ผ่านการปฏิบัติหน้าที่ของขุนนางในการทำงานด้านบริหารและด้านตุลาการให้แก่ประชากรในเขตเมืองไคฟง หน้าที่ความรับผิดชอบ: – งานไต่สวนพิจารณาคดี -งานกำหนดนโยบายและบริหารจัดการบุคลากรภายในศาลไคฟง ผลลัพธ์ของงาน: ชาวเมืองไคฟงมีความพึงพอใจต่อการปกครองและให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่บ้านเมือง คน ตัวบุคคล : เปาบุ้นจิ้น สไตล์การทำงาน : ซื่อตรง ยึดถือความจริงและความยุติธรรม ไม่คอรัปชั่นหรือละเว้นการปฏิบัติ แนวคิดในการทำงาน :จะตั้งใจทำงานเพื่อรับใช้ฮ่องเต้ให้ดีที่สุด ,ค้นหาจุดดีในตัวคนและเปิดโอกาสให้เขานำออกมาใช้ ผลการปฏิบัติงานของคน : เปาบุ้นจิ้น ตัดสินคดีที่สำคัญและท้าทายความสามารถมากมายนับไม่ถ้วน,เป็นข้าราชการที่ซื่อสัตย์ที่ได้รับการยอมรับและยกย่องให้เป็นบุคคลตัวอย่างของการพิทักษ์ความยุติธรรม •ท่านเปาบุ้นจิ้น กล่าวเปิดใจกับเหล่าลูกน้องคนสนิทก่อนที่จะอำลาออกจากศาลไคฟงไปเพียงลำพัง ว่า ”ข้าไม่ได้เสียใจที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง แต่เสียดายที่จะไม่ได้มีโอกาสทำงานรับใช้องค์ฮ่องเต้ในการดูแลทุกข์สุขของประชาชนต่างพระเนตรพระกรรณอีกต่อไปแล้ว...ศาลไคฟงอาจไม่มีเปาบุ้นจิ้นได้ แต่ศาลไคฟงไม่อาจขาดเสียซึ่งความบริสุทธิ์ยุติธรรมได้” •วาทะนี้ทำให้ลูกน้องที่รักเปาบุ้นจิ้นมากตัดสินใจอยู่ทำงานต่อที่ศาลไคฟงเพื่อพยายามรักษาอุดมการณ์หรือแนวคิดในการทำงานของท่านเปาให้คงอยู่ต่อไป • ฉันเองคงต้องคิดทบทวนถึงการเขียนJDใหม่ด้วยความตั้งใจ,ไม่คิดก็อปปี้หรือเพียงทำผ่านๆไปไม่ใส่ใจ,แต่ถึงอย่างไรก็ตามขอสัญญาว่าเสร็จภายในกำหนดแน่นอนค่ะพี่มอม....... By : seangja m(^O^)m