ใต้ฟ้าเมืองไทย

 

 

                

    เมื่อเช้า มีเวลาออกไปที่ตลาดนัด (ไม่ใช่ตลาดสด) ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก  เป็นตลาดเก่าแก่หลายสิบปีมาแล้ว  ซึ่งชาวบ้านในพื้นที่ หรือใกล้เคียงจะนำสินค้ามาจำหน่ายทุก ๆ 7 วัน  บริเวณที่จัดเป็นตลาดนัดเป็นตัวอำเภอ ที่มีร้านรวง (ของคนจีนเป็นส่วนใหญ่)  คล้าย ๆ ตลาดสามชุก  สุพรรณบุรี  สมัยก่อน จะเป็นลักษณะห้องแถวไม้ ที่เรียงขนานไปก้บสองข้างถนน แต่ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นตึกใหม่ ๆ ไปเกือบหมดแล้ว

 

   

         

 

สินค้าเป็นของสดทุกประเภท  ทั้งผัก ทั้งเนื้อ  กุ้ง  หอย  ปู  ปลา  ราคาแบบชาวบ้าน ถ้าพูดถูกใจ  หรือคุ้นเคยกัน อาจจะแทบไม่ต้องซื้อ  หรือซื้อในราคาพิเศษ  หรือ ซึ้อครึ่งแถมครึ่งอะไรทำนองนั้น

 

                     

 

ผักที่ชาวบ้านนำมาขาย ก็มีทั้งชั่งเป็นกิโล  มีทั้งจัดใส่ถุง ๆ ละ  5 บาท 10  บาท  มีทั้งผักที่เคยเห็นทั่ว ๆ  เช่น ผักกาด  คะน้า  กะหล่ำปี  และผักพื้นบ้าน  อย่างเช่น ผักหนาม ที่แกงส้มอร่อยมาก ๆ  ผักหนามเป็นผักริมน้ำ ขึ้นเป็นกอ ๆ ก้านใบอ่อน กับใบอ่อนเอามาแกงส้มได้ คล้าย ๆ สายบัว  แต่รอบ ๆ ก้านใบ จะมีหนามขรุขระสั้น ๆ เต็มไปหมด จึงได้ชื่อว่าผักหนาม

 

                              

( ภาพ ผักหนาม)

 

  

คุณยายท่านนี้ ขายผักหลายอย่าง ส่วนใหญ่เป็นผักพื้นบ้าน  เช่น ดอกแค  ดอกอัญชัน ผักแว่น  บัวบกไทย  มีหน่อไม้ดองด้วย

 

                      

 

นอกจากผักหญ้า ปลา ปู แล้ว  ยังมีข้าวของเครื่องใช้สารพัด ทั้งเสื้อผ้า ของใช้พลาสติก แบบ " ชิ้นละ 5 บาท 10  บาท

 

                  

 

ไข่ไก่ที่นี่ยังไม่ขึ้นกิโล  ยังขายเป็นฟอง และขายเป็นกอง ๆ ละ 20 บาท 30 บาท

 

 

 

              

 

เนี้อหมูก็ขายไปตามสภาพของเนื้อ  เนื้อแดงก็ร้อยกว่า  ส่วนอื่น ๆ ก็ว่าไปตามราคา

 

 

                   

 

เดินไปเดินมา  เจอผลไม้โบราณ "ลูกจัน"  ไม่ค่อยได้เห็น  คุณป้าคนหนึ่งวางขาย จึงรวมกับผักอื่น ๆ  มีปลาส้มด้วย  รวมทั้งน้ำผึ้งป่า  แต่ช่วยซื้อลูกจันทั้งหมดนี้คุณป้าขอ 10  บาท 

นาน ๆ ได้ออกไปตลาดนัดรวมอย่างนี้ รู้สึกบรรยากาศโล่ง ๆ ไม่แออัดเหมือนตลาดสดเทศบาล  รู้สึกสบายหูสบายตาดี