ฉันเกิดในครอบครัวคนจีน พ่อแม่ค้าขาย
และไม่ค่อยมีเวลาให้กันมากเท่าไหร่
ฉันและน้องจะมีคนงานคอยดูแล เวลาจะกินหรือจะนอน
เรา 2 คนพี่น้องจะอยู่กับคนงานตลอด
ไม่เคยได้ไปนอนกับพ่อเและแม่ 
ซึ่งฉันจะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับเพื่อนๆ เป็นประจำ
...ว่าตัวเองมีแม่นมคอยเลี้ยงดูมาแต่เกิด(เหมือนในละครไง)
ส่วนอาหารหลักของฉันหรือ ปลาร้าสับ
ส้มตำปลาร้า ลาบเลือด ปิ้งกบ-เขียด ข้าวเหนียว
รู้มั้ย..มันแซ่บบ..มันนัวกว่าอะไรเลยล่ะ 
ถึงฉันจะเป็นลูกคนจีน แต่เรื่องฉีกต่อนปลาร้า
ฉันไม่แพ้ใครเด็ดขาด จะบอกให้...
 
แม่ของฉันเป็นแม่เล็กเพราะพ่อมีแม่ใหญ่อยู่ก่อนแล้ว
แม่ใหญ่มีลูก 3 คน ลูกชาย 3 ผู้หญิง 1   
ส่วนแม่ของฉันมีลูก 4 คน หญิง ชาย 2 
ฉันเป็นคนโต ตอนเด็กๆ ฉันจำได้ว่าตัวเองนั้น
ทั้งซนและทโมนมาก ปากก็จัด ด่าก็เก่ง
เพราะอยู่กับคนงานมาตลอด เลยได้มรดกปากจัด ด่าเก่ง
มาจากคนงานที่เลี้ยงดู และแทนที่จะได้ภาษาจีนจากพ่อและแม่
แต่กับไปได้ภาษาอีสานจากคนงานมาแทน 
 
ฉันจำได้ว่าหลังบ้านของฉันมีบ่อปลาที่เค้าเลี้ยง
แต่มันไม่ใช่ของฉันหรอกเป็นของคนอื่นเค้า
เจ้าของบ่อปลาเค้าใจดี (มั้ง) รอบๆบ่อปลา
จะปลูกต้นมะม่วง ฝรั่ง มะพร้าว กล้วย มะขวิด
ไม่มีต้นไหนที่ฉันไม่เคยปีน ไม่มีต้นไหนที่ฉันจะไม่กินมัน
เสร็จฉันหมดทุกต้นล่ะ 555 แม้แต่ปลาในบ่อ
ก็เสร็จฉันเหมือนกัน ถ้าเป็นต้นมะม่วง
ฉันก็ทำตัวป็นหัวโจกนำสมุนแถวบ้าน
ซึ่งส่วนมากจะเป็นเด็กผู้ชาย เอากะปิไปนั่งจิ้มกินใต้ต้นเลย
ไม่อร่อยก็เปลี่ยนต้นใหม่ ถ้าเป็นฝรั่งก็กินเปล่าๆเลยไม่ต้องจิ้ม
ก็มันเป็นฝรั่งขี้นก ต้องสุกๆถึงจะอร่อยเนื้อข้างในแดงๆหอมๆ
นึกแล้วอยากกินอีก แต่เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีใครเอามาขายเลย
ส่วนมะพร้าว เราก็จะปีนต้นขึ้นไปหมุนๆ แป๊บเดียวมันก็หลุด
ออกจากขั้วแล้ว โยนให้สมุนจัดการสัก 4-5 ลูก
ก็ได้กินน้ำและเนื้อหวานๆของมะพร้าวแล้วล่ะสบายไป
 
ส่วนกล้วยบางทีก็กินแบบสุกๆ บ้าง หรือถ้าดิบ เ
ราก็จัดการเอามาปอกเปลือกแล้วฝาน
เนื้อบางๆ ตากแดดหน่อย เอาไปทอดเ
ราก็จะได้กล้วยฉาบมากินเล่นโดยไม่ต้อง
ไปหาซื้อขนมอื่นมากินอีก
 
ส่วนมะขวิดต้องคอยดูเอาเพราะถ้าสุก
มันจะหล่นมาเอง  หล่นมาแบบแตกๆ
ข้างในดำๆน้ำตาลๆ เนื้อหวานๆดี
แต่กินไม่เคยหมดลูกเลย โยนทิ้งบ่อปลาไปทุกที
 
"เฮ้อ....นึกถึงตอนเป็นเด็กแล้วรู้สึกดีจัง
อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งและอยากให้เด็กๆทุกคน
ได้มีความรู้สึกแบบนั้นเหมือนฉันจังเลย
ความรู้สึกที่เป็นอิสระ ความรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยแบบเด็กๆ
ไม่ใช่วันๆ เอาแต่นั่งหน้าคอมเล่นFB ,เล่นHI 5 , แชทM
หรือดูแต่ทีวีที่มีแต่มิวสิครักๆทั้งวัน....
แม้แต่งานที่ตัวเองจะต้องรับผิดชอบก็ไม่ทำสักอย่าง
และนั่นแระไอ้ที่บ่นๆไปน่ะ ลูกฉันเองแระ"

 

*** และนี่ก็คือคำถามในใจของฉันเมื่ออายุ 8-9 ขวบ ***
ฉันเป็นลูกคนจีน หรือคนอีสานกันแน่ ?
และตกลงฉันเป็นลูกพ่อกับแม่ หรือเป็นลูกคนงานกันล่ะเนี่ย ?
ทำไมพ่อกับแม่ไม่ให้เราไปนอนด้วยล่ะ?
แล้วทำไม..พ่อมีหลายแม่ล่ะ ทำไมไม่มีแม่เราแม่เดียว ?
ทำไม..พ่อมีลูกเยอะแยะ ทำไมไม่มีบ้านเราบ้านเดียว ?
ทำไม..แม่เราต้องเป็นเมียน้อย และทำไมเราต้องเป็นลูกเมียน้อยด้วยล่ะ?
แล้วพ่อแม่รักเราหรือเปล่า ?
 
**** รู้มั้ยคำถามเหล่านี้ฉันหาคำตอบให้กับมันได้เมื่อไหร่
****ตอบ...เมื่อฉันได้เป็นแม่ของลูกแล้วนั่นเอง