ปลูกบ้านต้องตามใจผู้อยู่อาศัย

ยามเย็น ๆ ดวงตะวันกลมโตเคลื่อนคล้อยลงต่ำ...หมู่นกกาบินกลับคืนรัง  มองดูแล้วเห็นธรรมชาติแบบบ้านป่าชายทุ่งดีจัง...

แสงทองจับทาบทาหมู่เมฆ

แต้มสีสันต์พลันสะท้อนความรู้สึกได้ในบางแง่มุม...หนาว ๆ ร้อน ๆ

 

ได้เวลาที่เราเดินทางไปยังบ้านใหม่ของคุณป้าซึ่งเป็นพี่สาวของคุณแม่น้องต้นและน้องเต้

สิ่งแรกที่เต๊ะลูกกะตาคือที่วางพระประจำบ้าน...เรากราบบูชาพระแล้วก็นั่งคุยกันตามอัธยาศัย...

บรรดาเด็ก ๆ ตั้งตาจ้องมองเครื่องเล่นตัวใหม่เหมือนยกโรงหนังมาไว้ในห้องโถงของบ้าน...

นั่นคือความสนใจของเด็ก ๆ นี่ถ้าสนใจเรียนคงไปได้ไกลโขแล้วนะนี่...ดันมาสนใจพวกการ์ตูน...หลอกจิตวิญญาณ...เด็กหนอเด็ก...หรือว่าเราเข้าใจผิดไปละนี่...

ด้วยความรักหลาน ๆ คุณป้าทำให้แม้เรื่องอาหารการกิน...น่าชื่นชม ๆ

ห้องนอนห้องนี้ พวกเด็กจอง ๆ และนอนแล้วแล...บ้านนี้เหมาะสมเป็นบ้านยุคใหม่จริง ๆ

พอโตมาเด็ก ๆ คงจะรู้ว่า...บ้านคุณป้าคุณลุงก็คือบ้านของคุณป้าคุณลุงนะครับ...

อิ อิ อิ...

แง่คิด...ปลูกบ้านต้องตามใจผู้อยู่อาศัย  ผูกอู่ต้องตามใจผู้ที่จะนอน  จะเย็บหมอนก็ต้องตามใจผู้หนุน  จะทำบุญก็ต้องตามแต่ศรัทธา จะบังคับกันไม่ได้นั้นแล...