ศุกร์สบาย เสาร์สนุก
วันนี้เค้าประชุมสรุปการจัดงานวิชาการแพทย์ไทยแห่งสหรัฐอเมริกา รพ.พิจิตรกัน
สิ่งที่ได้พูดได้คุยกัน ก็น่าจะเป็นเรื่องของความคุ้มค่าในการจัดงานวิชาการ
จะทำอย่างไรให้วินวินทั้งอาจารย์แพทย์ไทยแห่งสหรัฐฯ และแพทย์พิจิตร
ก็ได้แนวความคิดและพบทางออกของการจัดงานซึ่งก็คือให้ พรบส.คุมรายการของภาพใหญ่ ในส่วนของแผนกก็จะต้องมีการวางผังรายการด้วย ซึ่งก็จะทำให้ท่านอาจารย์จาก usa
ได้ให้ในสิ่งที่ต้องการ และของ รพ.เราก็จะได้จัด นศพ.หรือแพทย์ไทยไปรับไปแลกเปลี่ยนกัน
ชัดๆ เลยก็คือการที่ท่านมาแล้ว มาพูดเล่าถ่ายทอดประสบการณ์ 3 ชม. จากนั้นก็ว่าง ๆ ไป
ทางทีมมองว่าเป็นการเสียโอกาสของการจัดงาน จึงแลกเปลี่ยนมุมมองกัน
โดยรวมก็มุ่งทำให้การมาเมืองชาละวันของแขกเรา ที่มาทั้งทีได้ทำกิจกรรมที่อิ่มใจมากๆ
จากนั้นประธานการประชุมก็ได้สอบถามถึงปัญหาอุปสรรค์ ข้อเสนอแนะ หลายท่านก็ได้พูดได้จากันอย่างเป็นกันเอง ที่เด่นๆ ก็เรื่องไอที อินเตอรเน็ต
สิ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ การเตรียมงานของเราทำในแนวทางแบบท้องถิ่น การใช้งานทางด้านเทคโนโลยี่สารสนเทศ ใน รพ.ของเราก็จะใช้ในแบบที่ตั้งมาตรฐานไว้ คอมพิวเตอร์ทั้งหมดของเราก็ใช้แอพริเคชั่นในเวอร์ชันเดียวกัน ระบบปฏิบัติการก็ใช้แบบเดียวกัน เครือข่ายโดยรวมก็ใช้แบบมีสาย กำหนดเป็นหมายเลขประจำเครื่อง เครือข่ายไร้สายมีใช้กันเฉพาะกลุ่มการเข้าใช้ต้องใช้รหัสผ่าน
ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม ซึ่งก็เป็นปกติ
จึงก็ทำให้การเตรียมระบบเหล่านี้ไว้บริการของเราทำในแบบที่เราคุ้นเคย
เราเตรียมเครื่องคอมสำหรับใช้เน็ตแบบมีสายไว้ 3 เครื่อง และแชร์ไฟล์ใช้ร่วมกับคอมฯในห้องประชุมได้
ผลปรากฏว่า ท่านอาจารย์แพทย์ทั้งหลายที่มา เค้านำอุปกรณ์ที่ใช้ปกติของเขามาเชื่อมต่อกันปรากฏว่า มีความแตกต่างเกิดขึ้น(ทั้งที่ท่านมีอายุเฉลี่ย 60 กว่าขึ้นไปนะ)
ว่ากันตั้งแต่ ระบบปฏิบัติการ รวมไปถึงอุปกรณ์พวกอุปกรณ์กระดานชนวนอิเลคทรอนิคส์ พอร์ตสำหรับต่อเข้าเครื่องฉายภาพ เป็นต้น
ทำให้สิ่งที่นำมาใช้ไม่ได้กับสิ่งที่เราเตรียมไว้ หลายท่านก็มานั่งพิมพ์ใหม่ ต้องมาเรียนรู้ระบบวินโดวส์ที่ไม่คุ้นเคยกัน
และสิ่งที่หลายท่านถามหากันก็คือ ไวด์เลสแลนด์ สัญญาณอินเตอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง
อินเตอร์เน็ตคือคำตอบของคนในโลกจริงๆ เรื่องนี้เราก็ได้จดบันทึกไว้..
เลขาฯก็จดสิ่งสร้างสรรค์ไว้จัดงานในครั้งต่อไป สุดท้ายท่านรองฯ ผอก.ฝ่ายการแพทย์ ก็กล่าวขอบคุณทุกคนที่ทุ่มเทในการทำงาน ยิ้มแย้มแจ่มใสกลับบ้านกัน..
