อาณาบริเวณที่กว้างขวาง มีต้นไม้ร่มรื่น อาคารสถานที่สะอาด

เมื่อวันที่ ๑๐ - ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ ดิฉันและทีมคณะทำงานที่ได้รับมอบหมายจากสภาการพยาบาลอีก ๒ คนคือ รศ.ดร.พูลสุข หิงคานนท์ และ ผศ.ดร.จริยา วิทยะศุภร ได้ไปตรวจเยี่ยมและประเมินวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสงขลา ดิฉันออกเดินทางจากมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ นครศรีธรรมราช ตั้งแต่ ๐๕.๓๐ น. ระหว่างทางจึงได้เห็นพระอาทิตย์และท้องฟ้าที่สว่างขึ้นเรื่อยๆ

 

 ซ้าย ยามทางเช้าระหว่างเดินทาง ขวา ยามเช้าที่โรงแรมที่พักในวันรุ่งขึ้น

เมื่อเข้ารั้วของวิทยาลัย รู้สึกประทับใจกับอาณาบริเวณที่กว้างขวาง มีต้นไม้ร่มรื่น อาคารสถานที่สะอาด ช่วงเช้าเรามีการประชุมชี้แจงการทำงานของคณะทำงาน ดูจากจำนวนผู้เข้าประชุมและการตอบคำถามต่างๆ บอกได้ถึงความพร้อมเพรียงและความรักองค์กร

ตอนพักกลางวัน ดิฉันได้กิน "เต้าคั่ว" เป็นครั้งแรก แม้ว่าจะอยู่ที่นครศรีธรรมราชมาหลายปี มาที่สงขลาและหาดใหญ่ก็หลายครั้ง ยังไม่เคยมีใครพากินเต้าคั่วสักที รสชาติของเต้าคั่วอ่อนๆ เปรี้ยว เค็ม หวาน คล้ายสลัดแขก แต่เป็นน้ำสลัดใสๆ ดิฉันไม่กินหมูที่มีมันคล้ายหัวหมู (มาค้น Google ดู พบบันทึกนี้จึงรู้ว่าเป็นหูหมู) ท่าน ผอ.วิทยาลัย อาจารย์ภรณี เลื่องอรุณ ช่วยจัดการต่อให้

 

 เต้าคั่ว

เราใช้เวลาตรวจและประเมินงานต่างๆ ของวิทยาลัยจากเอกสารที่ถูกเตรียมไว้อย่างดี เยี่ยมชมห้องปฏิบัติการต่างๆ ห้องสมุด ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องเรียน หอพัก ฯลฯทั้งวัน มื้อเย็นวางแผนไว้ว่าจะไปกินอาหารที่ร้านแต้ ซึ่งทีมบอกว่าเป็นร้านอาหารจีนที่อร่อยมาก แต่โชคไม่ดี ร้านปิดไปถึงวันที่ ๑๒ จึงต้องกินอาหารเย็นกันที่ร้านแถวหาดสมิหรา (จำชื่อไม่ได้แล้ว)

คืนนั้นเราพักที่โรงแรม บี พี สมิหรา ซึ่งห้องพักดูเก่าไปมาก เพื่อนร่วมทีมต้องย้ายห้องพักถึง ๒ รอบ รอบแรกเพราะล็อกของห้องพักหัก รอบสองเพราะห้องเหม็นแบบชื้นๆ คล้ายขึ้นรา ค่าห้องพักคืนละ ๑,๑๐๐ บาท จึงดูแพงไปสำหรับสภาพห้องพักและการบริการ

เช้าวันที่ ๑๑ เราได้ไปเยี่ยม รพสต. ที่เป็นแหล่งฝึกภาคปฏิบัติของนักศึกษา น่าประทับใจพยาบาลที่นี่ที่มี ๑ คน จากการพูดคุยพบว่าเขาเอาใจใส่นักศึกษาและร่วมมือกับวิทยาลัยเป็นอย่างดี ต่อจากนั้นได้ไปที่ รพ.สงขลา ได้เห็นสถานที่โอ่อ่า สะอาด นักศึกษาที่มาฝึกปฏิบัติที่นี่ได้เห็นสภาพแล้วคงอยากจบเป็นพยาบาลเร็วๆ ผู้บริหารฝ่ายการพยาบาลของ รพ.สงขลา และผู้ที่ทำหน้าที่ประสานเรื่องการฝึกภาคปฏิบัติ ยังชื่นชมนักศึกษาพยาบาลของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ รวมทั้งศิษย์เก่าที่ทำงานอยู่ที่นี่ด้วยว่าเป็นเด็กดี ขยัน มีสัมมาคารวะ ฯลฯ

ส่งท้ายการตรวจเยี่ยมด้วยการบอกเล่าให้ที่ประชุมของวิทยาลัยทราบว่าเราได้พบอะไร มีข้อเสนอแนะอะไรบ้างเพื่อการพัฒนา เสร็จสิ้นภารกิจเมื่อใก้ลเที่ยง เราขอไปกินอาหารกลางวันแบบง่ายๆ พร้อมซื้อของที่ต้องการ ดิฉันแวะซื้อขนมที่ร้านสองแสนมาฝากลูกน้องก่อน แล้วเราจึงไปกินข้าวหมูแดงหมูกรอบที่ร้านแสงทอง ต่อจากนั้นจึงเข้าเมืองหาดใหญ่ ส่งทีมจากกรุงเทพฯ ที่ต้องการซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าแถวตลาดสันติสุข ส่วนดิฉันไปนั่งคอยรถของมหาวิทยาลัยมารับกลับอยู่ที่คณะพยาบาลศาสตร์ มอ.

วัลลา ตันตโยทัย