วันอาทิตย์ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554

 

หลายวันผ่านมา...ผมขับรถผ่านบ้านเรือนหลายละแวกคุ้ม ทั้งที่บ้านและที่ทำงาน พบว่า จะมีชาวบ้านมารวมตัวกัน ราวเป็นงานบุญ  และบ่งบอกว่า มีการเลี้ยงอาหารกันด้วย เพราะมีหม้อ มีถาดผัก  และถ้วยจาน

 

ตอนแรกผมคิดว่า คงเป็นงานเลี้ยงแสดงความยินดี เพราะช่วงนี้ ไม่น่าจะมีบุญเกิดขึ้นในแถบภาคอีสาน และถ้าเป็นงานศพ ก็คงจะไม่มีการผูกข้อต่อแขนกันด้วยด้านสายสิญจ์

 

จนเวลาล่วงเลยมาหลายบ่าย ก็จำนวน 3 บ่ายแล้ว ผมจึงถามพี่ อสม. ที่มาส่งรายงานที่สถานีอนามัย  พี่เขาหัวเราะและบอกผมว่า คุณหมอช่างตกข่าวนะ ....

 

พี่ อสม.เล่าว่า มีผู้มีบุญญาบารมีฝันว่า ใครที่มีชื่อ อักษรสอเสือ ให้ทำการเเก้เคล็ดด้วยการเลี้ยงขนมจีนน้ำยา จำนวน 9 กิโลกรัม ในทุกหัวมุมถนนของชุมชนหรือหมู่บ้าน หรือเลือกเอามุมใดมุมหนึ่ง หรือเเยกใดเเยกหนึ่ง  และเชิญให้หญิงหม้าย จำนวน 9 คน มาผูกข้อต่อแขนกันด้วยด้านสายสิญจ์ให้ ไม่อย่างนั้นอาจตายได้

 

พอฟังแล้วผมก็รู้สึกว่า ผมตกข่าวจริง ๆ ด้วยครับ  แต่ปรากฎการณ์ทำนองนี้ ก็เกิดขึ้นมาเรื่อย ๆ ตั้งแต่ผมเป็นเด็ก

 

ผมรู้สึกทึ่งครับ กับปรากฎการณ์อย่างนี้ และมองว่าเป็นสุดยอดของความเชื่อที่มีบนโลก 

 

และผมของตั้งข้อสังเกตจากมุมมองของผมนะครับ

 

1.  ผมมองว่า ตลาดการค้าขนมจีนคึกคัก และเหมาะสมกับบริบทไทยด้วยครับ ถ้าผมฝันอยากกินอาหารผมคงจะขอเป็นไก่ย่างห้าดาว  KFC  MK  แต่นี้คือ การคิดของคนไทยนะครับ ขนมจีนน่าจะเหมาะสมนะครับ  แสดงถึงความเป็นเหตุเป็นผล

 

2. ผมมองอีกว่า ทำไมอะไร ๆ ต้องลงท้ายด้วยเลย 9 ก็เพราะเลข 9 เป็นเลขที่บ่งบอกถึงความเป็นสิริมงคลของคนไทย

 

3. ผมมองอีก ๆ ว่า ทำไมเอาหญิงหม้ายด้วยครับ เพราะมีแต่รุ่นคุณย่าคุณยาย ทำไมไม่เลือกเอาหนุ่มหล่อ - สาวสวย มาผูกข้อมือให้  คงเพราะความนอบน้อมและกตัญญูต่อผู้สูงอายุ ที่คนไทยทุกท่านควรแสดงความเคารพ

 

และผมมองว่า ปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นมีประโยชน์ต่อการทำงานของผมมากมาย

 

1. ชาวบ้านมารวมกลุ่มกัน แต่ก่อนอาจจะต่างคนต่างอยู่  ได้พบปะพูดคุยกันมากขึ้น ผมน่าจะฉวยโอกาสไปเยี่ยมบ้านแบบกลุ่มได้ เมื่อพิธีกรรมเสร็จแล้ว  ระหว่างกินขนมจีนผมให้ความรู้เรื่องการส่งเสริมและป้องกันโรคจากหมออนามัยด้วย คงมีประโยชน์ไม่น้อย และผมก็ไม่ได้ลงทุนเรื่องงบอาหารและเครื่องดื่มผู้เข้ารับการประชุมเลยจริงไหมครับ

 

2. น่าจะได้ผลงานด้านสุขภาพจิตนะครับ เพราะชาวบ้านหลายคนหลายรุ่นมาอยู่พร้อมกัน ได้ไถ่ถามสารสุขสุกดิบกัน เรื่องไหนทุกข์อกทุกข์ใจ ก็เล่าสู่กันฟัง ห่วงใยกัน น่าจะคลายความเครียด  และรู้สึกผูกพันของคนในชุมชนได้มากขึ้น



3. น่าจะได้ผลงานผู้สูงอายุ เพราะคนที่มีอักษรชื่อแรกตัวสอเสือ ต้องไปรับหญิงหม้าย หรือคุณย่าคุณยายแก่ ๆ เป็นใครต้องรู้สึกดีใจที่ลูกหลานยังให้ความสำคัญ และการที่เด็กกว่าไหว้คุณยายคุณย่า ช่างเป็นภาพที่งดงามแห่งความเคารพนอบน้อมต่อผู้สูงอายุ

 

4. คนที่มีอักษรชื่อแรกตัวสอเสือ คงเป็นคนที่รู้สึกสุขใจที่สุด เพราะใครผ่านไปผ่านมา ต้องมากินขนมจีนของเราที่เราเตรียมไว้  สุขเล็ก ๆ ที่ทำให้ผุ้อื่นมีความสุขนะครับ

 

บอกแล้ว...ผมเป็นนักฉวยโอกาสจริง ๆ ครับ