เรียนรู้จากสิ่งที่เห็น

   บันทึกจากความทรงจำ เมื่อเวลาผ่านความทรงจำก็เลือนหาย  แต่กับภาพน่าจะดูเด่นชัดขึ้น  เมื่อ 2 บันทึกแรกดิฉันเริ่มเล่าเรื่องจากอดีต  แต่กลัวว่าจะลืมสิ่งที่ประทับใจก็เลยจะเล่าจากปัจจุบันดูบ้าง

     ไปเก็บข้อมูลสุขภาพนักเรียนในพื้นที่ กัน

           โรงเรียนนี้ มีปัญหาเรื่องน้ำใช้ แน่นอนถ้าถามว่านักเรียนแปรงฟันหลังอาหารกลางวันหรือเปล่า ผู้อำนวยการโรงเรียนแก้ไขโดยขุดสระ  ขุดสระใหญ่มาก  ติดป๊มน้ำแต่ฝนไม่ตก ก็ไม่มีน้ำ  โรงเรียนไกลจากตัวอำเภอน่าดู  กว่าจะหาโรงเรียนเจอจำได้ว่าหลงทางไป 3 รอบ  ตอนที่ไปถึงผู้อำนวยการโรงเรียน กำลังเป็นผู้บริหารหัวใจเกษตร ท่านกำลังพยายามปลูกต้นไม้ที่ขนมาจากบ้านไว้ในกระถางให้โรงเรียน  บริเวณโรงเรียนกว้างมากประมาณ 30 กว่าไร่ แต่ส่วนใหญ่เป็นดินปนทราย  ทำให้ต้นไม้ไม่ค่อยมีประกอบกับไม่สะดวกเรื่องน้ำ    ส่วนที่ถ่ายมาเป็นเสมือนโรงอาหารนอกอาคาร บรรยากาศดีกว่าโรงอาหารของโรงเรียนจริงๆ เพราะแมลงวันมีน้อยกว่า  ที่ประทับใจน่าจะเป็นต้นมะม่วงหิมพานต์ขนาดใหญ่มาก ประมาณ 5-6 ต้น กิ่งก้านสาขาที่แผ่ออกสามารถบดบังแสงแดดให้ร่มเงาแก่เด็กๆได้เป็นอย่างดีในเวลาพักเที่ยง  และก็มีเด็กบางคนใช้ประโยชน์ในการฝึกกล้ามเนื้อแขน ขา มีลมพัดผ่านสะดวกเพราะข้างๆ  เป็นสนามขนาดใหญ่ จึงโล่ง  ไม่มีอุปกรณ์และของเล่นสำหรับเด็ก   เด็กน้อยขุดหลุมเล็กๆ ดีดลูกแก้วลงหลุม  มีน้องๆอนุบาลนั่งดูด้วยความทึ่ง   เด็กเด็กๆดูมีความสุขที่ได้พบและเล่นภายใต้ร่มเงากลุ่มเดียวในโรงเรียน   ดุเหมือนว่าบริเวณนี้จะเป็นห้องเรียนวิชาพละของเด็กๆ ด้วยเป็นแน่  มีแม่ค้ามาขายขนมในโรงเรียน  1 ร้าน ส่วนใหญ่เป็นขนมกรุบกรอบ  สีสันสะดุดตา ขนาดซองเล็กๆ ราคาประมาณ 2-3 บาทต่อซอง  มีลูกอมแบ่งขาย เราก็ได้เรียนรู้ว่ามีขนมขนาดเล็กด้วย ปกติซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อก็ประมาณ ซองเล็ก 10 บาท สภาพเศรษฐกิจของชุมชนที่ตั้งโรงเรียนเป็นตัวกำหนด ขนาด  ปริมาณ และราคาสินค้า

   นักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่ดูมีสัมมาคารวะ  ช่วยเหลือคุณครูดี  ถึง ดีมาก  เราสัมภาษณ์เด็กรายบุคคล  พบว่า กิจกรรมที่เด็กๆทำเวลาว่าง น่าประทับใจมาก เขาช่วยพ่อแม่ดูแลน้อง  หุงข้าง  ทำอาหาร  รอจนผู้ใหญ่กลับบ้านจึงล้อมวงทานอาหารเย็น  ปีที่ออกเก็บข้อมูลเราเน้นให้เด็กมีความรู้ เข้าใจในการป้องกันโรคติดต่อ กินร้อน  ช้อนกลาง ล้างมือ แน่นอนว่าเขารู้  แต่อาจจะไม่ได้กินร้อน แต่ปรุงเอง  ช้อนกลางเป็นเรื่องที่ลำบากในการถามมาก  บางคนยังเข้าใจว่าช้อนกลางคือ ช้อนที่เอาไว้ตักน้ำแกงมาซดรวมกัน  ต้องบรรยายน่าดูกว่าจะรู้ว่าไม่เข้าใจ   ล้างมือก็สนุกเหมือนกันเราต้องล้วงความลับของเด็กว่าเขาล้างมือหรือเปล่าหลังทำภารกิจในห้องน้ำ  คำถามเด็ดที่เจอคำตอบเด็ด คือ "เข้าห้องน้ำแล้วหนูทำอะไรเรา"   คำตอบคือ  " เข้าห้องน้ำแล้วหนูก็ตด 3 ทีแล้วขี้ค่ะ"  จริงใจมากเลย  มีอีกมากมายกับคำตอบเด็ดๆ จากเด็ก 8 จังหวัดในพื้นที่รับผิดชอบ เสียดายที่เอารูปขึ้นได้น้อย  มีภาพประทับใจมากมายจริงๆ  

    เราเสร็จงานก็ประมาณเที่ยง คุณครูหุงข้าวไว้รอ ออกเงินกันซื้อหม้อหุงข้าว ในหมู่บ้านไม่มีร้านอาหารขาย  มื้อนี้เราได้อิ่มอร่อยด้วยความเมตตาของคุณครูและพร้อมๆกับรอยยิ้มของนักเรียนตัวน้อยๆ