โอกาส

       "บางครั้งเราต้องยืดอกยอมรับความพ่ายแพ้

         เมื่อรู้ว่าเราเพลี่ยงพล้ำไปแล้ว

          เพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เริ่มต้นใหม่"

                ก่อนจะถึงเส้นชัย  เราต้องเข้าใจเส้นแบ่งระหว่างความพยายามกับความดันทุรัง  เพราะทั้งสองสิ่งนี้อยู่ใกล้กันจนแทบจะหล่อหลอมเป็นเนื้อเดียวกัน  ยามที่อ่อนแอ  คนหลายคนจะแยกแยะความแตกต่างของทั้งสองสิ่งไม่ได้  จึงเข้าใจผิดว่าสิ่งที่คิดสิ่งที่ทำนั้นคือความพยายาม  ทั้งที่ความจริงแล้วมันคือความดันทุรัง

 

                “หากเรายังฝืนต่อไปทั้งที่เดินถึงเส้นแพ้แล้ว  อีกสักพักโลกก็จะเอารางวัลชีวิตที่เราเคยได้รับกลับคืนไปจนหมด  เราจะไม่เหลือแม้แต่ต้นทุนชีวิตไว้ใช้แก้ตัวในเกมต่อไป” 

                เพราะระหว่างที่ดันทุรังฝืนทนทั้งที่แพ้แล้ว  ทุกนาทีที่ผ่านไปเราจะสูญเสียทั้งเวลาและโอกาส  ถ้าเราไม่ยอมจบเกมทั้ง ๆ ที่เกมจบไปนานแล้ว  และที่สำคัญ  ผลของมันก็บ่งบอกอย่างชัดเจนแล้วว่า...เกมนี้ใครแพ้ใครชนะ....

                ถ้าเราไม่ยอมรับว่าแพ้  เราก็ไม่อาจเริ่มต้นใหม่ได้  ยิ่งฝืนดันทุรังต่อไปก็มีแต่จะทำให้ยิ่งสูญเสีย

 

                                “จุดสิ้นสุด  มักจะเป็นจุดเริ่มต้นที่งดงามเสมอ  บางครั้งแค่ยอมรับว่าวันนี้แพ้  พรุ่งนี้ชีวิตก็ดีขึ้นได้แล้ว”