ความประทับใจในประสบการณ์ที่ดีของฉัน
ความประทับใจในประสบการณ์ที่ดีของฉัน
              ในวันแรกของการเป็นครูของข้าพเจ้าซึ่งได้บรรจุที่โรงเรียนวัดแหลม ใต้  จังหวัดฉะเชิงเทรา ในปีพ.ศ. 2536 ข้าพเจ้าสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2    วิชาวิทยาศาสตร์  นักเรียนที่นี่ส่วนใหญ่มีฐานะยากจน บางคนต้องเดินมาโรงเรียนโดยระยะทางหลายกิโลเมตร บางคนต้องพายเรือข้ามแม่น้ำบางปะกง เป็นต้น  แต่อย่างไร   ก็ตามถึงฐานะ  ยากจนนักเรียนก็เป็นคนดีมีน้ำใจ  มีความรับผิดชอบ และที่สำคัญเขารักข้าพเจ้าทุกคนเพราะสังเกตจากความมีน้ำใจและการถามไถ่เป็น ประจำว่า "คุณครูค่ะ/ครับ  คิดถึงบ้านที่โคราชหรือเปล่า พวกหนูพาไปเที่ยวไหมค่ะ วันนี้คุณครูไม่สบายหรือเปล่าค่ะ" และคำพูดอีกมากมายที่แสดงความห่วงใยทำให้ข้าพเจ้าประทับใจ  และในวันวาเลนไทม์ มีนักเรียนคนหนึ่งนำของขวัญและดอกกุหลาบไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานพร้อมกับเขียน ข้อความสั้น ๆ ว่า "หนูรักคุณครูค่ะ" เมื่อมาถามที่ห้องเรียนว่าของขวัญใครวางไว้ที่โต๊ะ  คุณ ครูมีนักเรียนคนหนึ่งตอบว่าเพื่อนของเขาเก็บเงินเพื่อซื้อของสิ่งนี้ให้ ข้าพเจ้า นี่คือความรักของนักเรียนที่มีต่อข้าพเจ้า  และในวันสุดท้ายของการอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ ข้าพเจ้าได้รับคำสั่งย้ายมาที่โคราช เมื่อนำข่าวนี้บอกกับเด็ก ๆ  เขาพากันร้องไห้ไม่อยากให้ข้าพเจ้าย้าย  วันรุ่งขึ้นข้าพเจ้ากล่าวลาที่หน้าเสาธง  เด็ก ๆ  พากันร้องไห้พร้อมกับ  นำช่อดอกไม้และของที่ระลึกต่าง ๆ  มาให้ข้าพเจ้าอย่างมากมาย  ขณะที่ข้าพเจ้าเดินทางออกนอกโรงเรียน   เด็ก ๆ ออกจากห้องเรียนมาอยู่ที่ระเบียงหน้าห้องพร้อมกับโบกมือและยกมือไหว้  และพูดดัง ๆ  เป็นเสียงประปรายว่า"กลับมาเยี่ยมพวกเราบ้างน่ะค่ะ/ครับ คิดถึงพวกเราบ้าง  อย่าลืมพวกเราน่ะค่ะ/ครับ" เสียงสะท้อนแห่งความประทับใจ ครั้งนั้นยังตราตรึงอยู่ในใจของข้าพเจ้าตลอดมาจนตราบเท่าทุกวันนี้ ขอบคุณ ประสบการณ์ดี ๆ ที่ไม่มีวันลืม                                       
                                                 สวัสดีค่ะ