เรื่องของเมตตานั้นเกิดที่จิต กรุณาก็เช่นกันคุณธรรมทั้งสองนี้แทบ จะเรียกได้ว่าเหมือนพี่ น้องฝาแฝด ต้นเหตุของ กรุณา อยู่ที่การประสบกับอารมณ์ทุกข์ของคนสัตว์เหมือนกัน พบ เห็นแล้วเกิดจิตเมตตาอยากช่วยให้สัตว์บุคคลนั้นพ้นไปจากทุกข์แล้วกรุณาก็เกิดติดตามมาคือ การลงมือกระทำทั้งกายวาจาใจช่วยเหลือสัตว์บุคคลนั้นทันที หรือเมื่อมีโอกาส ดังนั้น กรุณา จะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยเมตตาเป็นตัวนำร่อง แต่เมตตานั้นเกิดขึ้นโดยลำพังไม่ต้องมีกรุณาประกอบก็ได้
เช้าแก่ๆ ที่แสงแดดเริ่มส่องสว่างจัดจ้า
ดิฉันโผเผจากที่นอนห้องนอนชั้นบน
ลงบันไดมาชั้นล่างตามปกติ
เมื่อคืนนอนดึกมากๆ เพราะแชทกับเพื่อน
ที่ไปเรียนปริญญาเอกที่ University of Bristol
เมืองBristol ประเทศอังกฤษ
ลูกชายวิ่งตื๋อลงมาก่อนครู่ใหญ่
ดิฉันบอกให้เขาขึ้นไปเก็บที่นอนก่อน
เป็นหน้าที่ประจำของเขาค่ะ
เขาก็เต็มใจทำอย่างดี แต่บางครั้งก็ต้องบอก
..
ดิฉันตรงมาเปิดประตูหน้าบ้านที่ล็อคกุญแจไว้
ภาพที่เห็นเบื้องหน้าคือ..
รังนกกินปลีอกเหลืองลงมานอนแอ้งแม้ง
กองอยู่บนพื้นข้างล่าง
ดิฉันตกใจมาก รีบไขกุญแจเปิดประตู
และเรียกลูกชายลงมาดู
หนุ่มน้อยวัย ๑๐ ขวบ ตกใจหน้าเหยเกเหมือนจะร้องไห้
เราเข้าไปดูกันใกล้ๆ รังนกไม่มีไข่อย่างที่ลูกบอก
ดิฉันคิดไปสองทาง ลูกดูผิดหรือข้างบ้านขโมยไข่นก
..
ดิฉันถามว่าตอนลูกลงมาก่อน
เปิดม่านประตูหน้าบ้าน ลูกเห็นรังนกบนพื้นไหม
ลูกชายตอบว่าไม่เห็น หรือเขาไม่ได้สังเกต
จะเป็นเพราะแรงลม หรือเพื่อนบ้านแกล้งนกหนอ
..
ช่างเถอะนะ..ใครเลยจะรู้คำตอบ
แต่ภาพที่สะเทือนใจคือ..
พ่อแม่นกกลับมาที่รัง ร้องเสียงดังกว่าปกติ
ดิฉันถ่ายรูปไว้ ไม่สามารถเห็นสีหน้าชัดๆ
ว่าพ่อแม่นกวิตกกังวลเพียงใด
รู้แต่ว่าสงสารพวกเขาจับใจ
พวกเขายังคาบวัสดุมาทำรังต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
ทำให้ดิฉันได้รูป "นกตัวผู้ที่มีสีน้ำเงินช่วงคอถึงอก"
เดาว่าแม่นกคงไปเรียกพ่อนกมาช่วยทำรังใหม่
..
เอาล่ะ..เป็นไงเป็นกัน..
ใครจะว่าฝืนธรรมชาติก็ว่าไป
ดิฉันตัดสินใจปฏิบัติการกอบกู้รังนกกับลูกชาย
บอกลูกว่าแม่จะลองช่วยนกซ่อมรัง
ลูกช่วยเอาไหมสีน้ำเงินมาผูกรังนก
ไว้กับกิ่งเมเปิ้ลพลาสติคทั้งด้านล่างด้านบน
ดังที่เห็นในภาพค่ะ..
..
พวกเราแม่ลูกเฝ้ารอพักใหญ่
นกยังไม่บินกลับมาเลย ตกใจกันหรือเปล่า
ที่รังนกเดิมมีปีก กลับขึ้นไปอยู่ที่เดิมได้
ดิฉันมั่นใจว่า พวกเขาบินดูอยู่ห่างๆ
พวกเราแม่ลูกรู้สึกกังวลใจว่า
พ่อแม่นกจะยอมรับรังที่พวกเรากอบกู้ไหม
"ไม่เป็นไรนะ" ดิฉันปลอบลูกชวนไปทานข้าวกันก่อน
แล้วก็พาลูกออกไปทานก๋วยเตี๋ยวใกล้บ้านกัน
..
เสียง "จิ๊บๆๆ" หวานเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล
เมื่อพวกเรากลับมาถึงบ้าน หลังจากอิ่มท้องแล้ว
กลับมาคืนรังแล้วหรือ..เจ้าจิ๋วหลิวคู่ขวัญ
ดิฉันกับลูกเฮ เมื่อเห็นนกกลับมาทำรังที่กอบกู้กันไว้
รู้สึกดีใจที่พวกเขาไม่ย่อท้อสู้ต่อไป
แสดงว่าเขายังไม่ออกไข่ถึงได้ทำรังกันต่อ
..
ดิฉันรู้สึกถึงธรรมะข้อ "เมตตาธรรม"
รู้สึกมีความสุขอย่างที่สุด ลูกชายก็เข่นกัน
ขอนำธรรมะข้อ "พรหมวิหารสี่และข้อเมตตาธรรม"
คัดจากบทความของเวบธรรมะที่เชียงใหม่
http://www.vipassanacm.com/th/view_story.aspx?id=22
"เรื่องของเมตตานั้นเกิดที่จิต กรุณาก็เช่นกันคุณธรรมทั้งสองนี้แทบ
จะเรียกได้ว่าเหมือนพี่ น้องฝาแฝด ต้นเหตุของ กรุณา อยู่ที่การ
ประสบกับอารมณ์ทุกข์ของคนสัตว์เหมือนกัน พบ เห็นแล้วเกิดจิต
เมตตาอยากช่วยให้สัตว์บุคคลนั้นพ้นไปจากทุกข์แล้วกรุณาก็เกิด
ติดตามมาคือ การลงมือกระทำทั้งกายวาจาใจช่วยเหลือสัตว์บุคคลนั้น
ทันที หรือเมื่อมีโอกาส ดังนั้น กรุณา จะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยเมตตา
เป็นตัวนำร่อง แต่เมตตานั้นเกิดขึ้นโดยลำพังไม่ต้องมีกรุณาประกอบ
ก็ได้"
"มุทิตาคือ จิตที่พลอยยินดีไปกับวาระหรือเหตุที่ทำให้เกิดผลของความ
สุขเกิดขึ้น มุทิตาจึงมี สุขเป็นอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นสุขของเราหรือสุข
ของผู้อื่น
"เมื่อความสุขนั้นเกิดขึ้น เราก็เกิดจิตพลอยยินดีไปกับเขาด้วย เป็นจิต
ที่ชื่นชมโสมนัสที่ ประกอบด้วยปัญญา ที่รู้ในเหตุแห่งความสุขนั้นเกิด
ขึ้นต้องเป็นกุศลเหตุ คือ ต้องกระทำ ความดีงามมาแน่ๆในอดีต เรียก
ว่าอดีตเหตุ"ปัจจุบันผล เขาจึงได้รับผลของกุศลเหตุนั้น
"เรื่องของอุเบกขาจึงเป็นเรื่องของปัญญาในระดับสูง ที่เข้าใจในเรื่อง
กรรมที่เรียก ว่า “กัมมสกตาปัญญา” คือ ปัญญาที่รู้ว่าสัตว์ทั้งหลายนั้น
มีกรรมเป็นของตน ปัญญาที่รู้เห็นอย่างนี้จะทำให้เกิด อุเบกขาจิต คือ
จิตที่วางเฉย" อุเบกขาก็คือคุณธรรมในการกำกับกรรม การกระทำทั้ง
หลายให้ถูกต้องตรงทาง
และทั้งหมดนี้คือเรื่องของคุณธรรมที่เป็นคุณค่าแห่งชีวิต
..พรหมวิหารสี่..
..
สำนวนภาษาอังกฤษที่นำมาฝากในบันทึกวันนี้
"A bird in the hand is worth two in the bush "
จากhttp://www.goenglish.com/abirdinthehandisworthtwointhebush.asp
ของที่อยู่ในมือ นั้นแน่นอนกว่าของที่มีค่ามากกว่าแต่เราอาจจะไปเอามาไม่ได้ ดังนั้นจึงไม่ควรเสี่ยงยอมสูญเสียสิ่งที่อยู่ในมือ เพื่อแลกกับสิ่งที่เราอยากจะได้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้รับหรือไม่
A bird in the hand is worth two in the bush means that it is better to keep what you have than to give it up and try to get something better. Example: "Dan has asked me to go to a party with him. What if my boyfriend finds out? I don't know if I should go." Reply: "Don't go. A bird in the hand is worth two in the bush."
The thing that you already have is a bird in the hand; the things you want but don't have are two (birds) in the bush. You should not risk losing what you have by trying to get something that you don't have. Example: "I've been offered $250 for my stereo. Should I take it, or wait for a better offer?" Reply: "Take the $250. A bird in the hand is worth two in the bush."
A bird in the hand is worth two in the bush means that we should be happy with what we have and not risk losing it by being greedy and trying to get more.
ขอให้ "คู่นกกินปลีอกเหลือง" สร้างรังฟักไข่สำเร็จค่ะ
คุณชำนาญ ค.ห.๑
ขอบคุณคุณชำนาญมากค่ะ
สงสารพวกเขานะคะ
ยิ่งตอนมาพร้อมกันร้องเสียงดัง คงตกใจที่รังพัง
เหมือนคนไทยเวลามีภัยพิบัติ
ก็ช่วยปันน้ำใจกอบกู้ให้สร้างบ้านใหม่ต่อไปนะคะ
..
ได้บทเรียนสอนลูกอีกบทหนึ่งด้วยค่ะ ที่ดีใจ
ลูกชายก็เหมือนลูกนกที่แม่ต้องฝึกให้เขาบินเองได้ในที่สุด
ดีนะครับสองแม่ลูกช่วยกันทำให้นกเสียเองเลย อย่างนี้แหละดีสุด อิอิ
ท่านกวีธรรมโสภณ ค.ห.๒
ทำแค่ผูกรังกับกิ่งไม้พลาสติคพอค่ะ
ว่าจะหาลวดมาพันอีกครั้งหนึ่ง ให้มั่นคง
นอกนั้นเขาก็ทำเองมากิ่งไม้ใบหญ้ามา
ยังไม่ได้ออกไข่น่ะค่ะ อิอิ
ความเมตตากรุณาเป็นคุณธรรมขั้นพื้นฐานสำหรับคนเรา
หากใครมีสองตัวนี้อยู่ในตัวเอง คุณธรรมอื่นๆจะตามมาเอง
สุขใจทั้งบันทึกและสุขใจทั้งคนอ่านค่ะ
คุณkrugui Chutima ค.ห.๓
ขอบคุณที่ให้ข้อคิดดีๆค่ะคุณครู
รู้สึกเป็นสุขจริงๆค่ะ ที่ช่วยกู้รังพ่อ-แม่นกไว้ได้
ที่สำคัญอยากให้ลูกเรียนรู้ เรื่องการมีเมตตากรุณาค่ะ
คุณยาย ค.ห.๔
ขอบคุณดอกไม้สวยเหมือนคุณยาย
สวัสดีปีใหม่จีนค่ะ ขอให้คุณยายมีความสุข สมหวังดั่งตั้งใจ
สวัสดีค่ะ
เพิ่งกลับจากกทม.ถึงบ้าน มาทันอ่านปฎิบัติการกอบก่อบุญ สร้างกุศลพอดีค่ะ จะรอดูลูกนกรุ่นใหม่ค่ะ จะชื่นใจและเป็นสุขมากค่ะเมื่อเขาฟักลูกเป็นตัวแล้วเราเห็นเขาเติบโตและเล่นกันในบ้านเรา
ของที่บ้านจะมีนกกางเขนออกหลายรอบแล้ว และเขาก็จะมาฟักไข่ที่กอไผ่เล็กเสมอค่ะ
คุณmee_pole ค.ห.๕
สวัสดีค่ะ
มากทม.รู้สึกอย่างไรบ้างคะ วุ่นวายกว่าที่สงขลาเยอะมั้ย
ดิฉันไม่ได้ออกไปทำงานทุกวัน อยู่กับรถติดเช้าเย็น
ก็รู้สึกสบายมากขึ้นค่ะ แต่ก็คงต้องกลับไปสภาพเดิมเมื่อลูกเข้ารร.ใหม่
..
เหมือนนกมาช่วยพวกเราค่ะ ขนาดเป็นบ้านทาวน์เฮ้าส์
เขายังมาสร้างรัง คงคิดว่าปลอดภัยกว่าบนต้นไม้และอุ่นกว่า
เคยไปอยู่อพาร์ทเมนท์ นกก็มาสร้างรังไข่ในคอมเพรซเซ่อร์แอร์
และตามซอกตึก คล้ายคนนะคะ เลือกอยู่ตึก
..
บ้านริมน้ำของคุณmee_pole เป็นธรรมชาติจริง
มีนกมาสร้างรังบ่อยๆอยู่แล้วค่ะ
เป็นมหัศจรรย์ของชีวิตหนึ่ง ที่ทำให้โลกงดงาม
สวัสดีค่ะ อ่านบันทึกนี้แล้วมีความสุขจัง ขอบคุณค่ะที่ช่วยพวกเขาสร้างบ้านอีกครั้ง รอลุ้นและเป็นแรงใจให้ครอบครัวนี้ค่ะ
คุณ...ปริม ทัดบุปผา... ค.ห.๖
ยิ่งมีความสุขที่คนอ่านมีความสุขไปด้วยกัน
และช่วยลุ้น "ครอบครัวนกกินปลีอกเหลือง" ครอบครัวนี้
ขอบคุณมากค่ะ..คุณปริม..