เมื่อใจได้กำลังตามส่วนในโพชฌงค์แล้ว จึงได้วางใจเป็นกลางได้ ซึ่งอันนั้นหมายถึงสภาวะที่เป็นอุเบกขา ทำให้จิตหยั่งลึกลงถึง Tacit ได้

องค์ประกอบการเรียนรู้ที่มุ่งสู่ใจที่เป็นกลาง

    ใจเป็นสิ่งที่อัศจรรย์ที่โลกได้สร้างเอาไว้ให้ และจิตเป็นผู้รู้คือนามที่สามารถมีรูปอันโดยละเอียดที่สามารถแสดงความเป็นลักษณะพลังงานที่เคลื่อนไหวไปมาได้ตามอำนาจใจ

   สมองเป็นส่วนของเจตสิก ที่เรียกว่าเป็นเครื่องมือในการรับรู้และทำงานของจิต อันประกอบด้วยตัวคิดปรุงแต่ง ความจำได้ การหมายรู้ได้ในสิ่งต่างๆ ความรู้สึกทางประสาทสัมผัส

   เมื่อเราพัฒนาการจำ การหมายรู้ การคิด ซึ่งการคิดก็มีทั้งวิเคราะห์(แยกส่วน) และสังเคราะห์(รวมหมวดหมู่) แล้วทำให้จิตได้ทำงานตามหน้าที่ของมัน

   เมื่อเราทำเป็นระบบให้เกิดขึ้นในใจแล้ว มีสมาธิเป็นลักษณะหนึ่ง จึงจะเกิดการเรียนรู้เข้าสู่ใจและจิตอันจะสามารถดึงเอา Tacit Knowledge ได้อย่างเต็มที่

   เมื่อใจได้กำลังตามส่วนในโพชฌงค์แล้ว จึงได้วางใจเป็นกลางได้ ซึ่งอันนั้นหมายถึงสภาวะที่เป็นอุเบกขา ทำให้จิตหยั่งลึกลงถึง Tacit ได้