ก้าวต่อไป จะไม่ท้อ...
ถึง ญาติโก-ทู-โนว์
วันนี้ กลับจากค่ายลูกเสือ ยังไม่มีภาพวาดที่ค่ายมาฝากนะครับ (วาดได้นิดเดียวเอง)
ระลึกถึงชุมชนแห่งนี้มาก คืนนี้นำภาพขาวดำที่วาดด้วยปากกาลูกลื่น (แม่ไม่ล้ม...)
มาฝาก...ขอบคุณครับ / ปณิธิ ภูศรีเทศ
1. คิดถึง...จามจุรี ที่คิดถึง กาลครั้งหนึ่ง เคยพักใจ ในอ้อมแขน
ยามชีวิต มืดมัว ทั่วดินแดน ยามเมื่อแหงน มองฟ้า...ฟ้าไร้ดาว
2. จะดุ่มเดิน ทางใด เหมือนไร้ทิศ ถูกลิขิต ด้วยความเจ็บ และเหน็บหนาว
พิษบาดแผล แปลบปวด แลรวดร้าว ทุกข์ทอดยาว เหมือนไร้ ซึ่งปลายทาง
3. มารักษา แผลใจ ในอ้อมอก มีกิ่งไหว ใบวก มิเว้นว่าง
ปลอบคนพ่าย ให้ทุเลา ร้อนเบาบาง เพื่อก้าวย่าง อย่างไม่ท้อ...ก้าวต่อไป
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพปากกาลูกลื่น:จามจุรีใน มรภ.พิบูลสงคราม พิษณุโลก-ปณิธิ)
กายมีร่มจามจุรีเป็นที่พัก
ใจมีหลักคุณธรรมค้ำจุนอยู่
มีสติไตร่ตรองย้อนมองดู
ขีวิตย่อมยืนอยู่อย่างมั่นคง
................................. แวะมาอ่านบทร้อยกรองและชมภาพเขียนที่งดงามครับ...............
*** มีกิ่งไหว ใบวก มิเว้นว่าง
ธรรมชาติจัดวางให้รู้ว่า
ชีวิตไหวไปตามกรรมกำหนดมา
สุขหรรษาระทมหม่นระคนไป
*** ชมภาพ...ชมเพลิน...ขอบคุณที่พาเดินในสวนกวี
*** ฝันดีนะคะ
เพื่อเพิ่มแรงแต่งเติมและเสริมสุข
และซ่อนซุกทุกข์ท้อรอวันใหม่
พักพนมร่มบุญอุ่นร่มใบ
และพักใจสักทีให้มีแรง.........
จามจุรีต้นใหญ่แผ่ใบกว้าง
คนอ้างว้างได้พักพึ่งกึ่งอาศัย
คนอกหักได้พักพิงร่มเงาใบ
พอแผลใจหายแล้วหนามาขอบคุณ
ชอบภาพวาดค่ะ
สวัสดีค่ะ...
ฉันก็แสนคิดถึงลานปาริชาติ
เคยนั่งวาดลายเส้นเป็นอักษร
ใต้ร่มรื่น ชื่นฉ่ำ เขียนคำกลอน
ได้พักร้อนใต้ร่มเงา ให้เหงาคลาย
***ลานปาริชาติ ที่ ม. ทักษิณ ค่ะ***
ฝีมือยอดเยี่ยมทั้งภาพและบทกวี ค่ะ
จามจุรีแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา
คนเหงาเศร้าได้พักพิงอิงอาศัย
ใต้ร่มจามจุรีช่วยมีกำลังใจ
ก้าวต่อไปไม่อ่อนแรงเข้มแข็งพอ
ปลอบคนพ่าย ให้ทุเลา ร้อนเบาบาง
เพื่อก้าวย่าง อย่างไม่ท้อ...ก้าวต่อไป
ก้าวต่อไป...ข้างหน้า ด้วยใจมั่น
ไม่ประหวั่น คงพบทาง ที่สดใส
แหงนมองฟ้า ฟ้าสว่าง ผ่องอำไพ
ก้าวต่อไป...ต่อไป อย่างมั่นคง
ก้าวต่อไป ด้วยใจ ที่มี หวัง
ก้าวต่อไป ด้วยพลัง อย่างคน สู้
ก้าวต่อไป ด้วยใคร ที่มี อยู่
ก้าวต่อไป ด้วยรู้ อย่างคน จริง
................ ด้วยยังระลึกถึง..............