ในเงาใจ

 

 

ในเงาใจ

กระต่ายใต้เงาจันทร์





อยากจะเก็บดวงดาวมาเรียงร้อย
ฝากลมค่อยกระซิบแต่งแต้มฝัน
ถักเมฆขาวแทนเปลแขวนราวจันทร์
เก็บตะวันแต้มฝันบนผืนทราย


ให้ท้องฟ้าใสพราวแทนผ้าห่ม
ให้สายลมแทนอ้อมกอดมิห่างหาย
ใช้ผืนป่าห่อห้อมล้อมผืนกาย
หยดน้ำค้างเปล่งประกายสู่สายตา


แทนสองเราคือเงาสล้างกลางเวหาสน์
สายรักพาดผูกพันเสน่หา
คือเงาใจสู่บ่วงห้วงเวลา
ทุกทิวาสองกายหนึ่งหายใจ



เหมือนสองเราในเงารักประจักษ์แจ้ง
ทุกหนแห่งมิห่างร้างไปไหน
เหมือนดอกไม้รับตะวันเช่นฉันใด
ฉันมีเธอในเงาใจตลอดเวลา